De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. nec mare nec caelum nec denique terra neque
  2. nec similis nostris rebus res ulla videri,
  3. sed nova tempestas quaedam molesque coorta.
  4. diffugere inde loci partes coepere paresque
  5. cum paribus iungi res et discludere mundum
  6. membraque dividere et magnas disponere partes
  7. omnigenis e principiis, discordia quorum
  8. intervalla vias conexus pondera plagas
  9. concursus motus turbabat proelia miscens
  10. propter dissimilis formas variasque figuras,
  11. quod non omnia sic poterant coniuncta manere
  12. nec motus inter sese dare convenientis,
  13. hoc est, a terris altum secernere caelum,
  14. et sorsum mare, uti secreto umore pateret,
  15. seorsus item puri secretique aetheris ignes.
  16. Quippe etenim primum terrai corpora quaeque,
  17. propterea quod erant gravia et perplexa, coibant
  18. in medio atque imas capiebant omnia sedes;
  19. quae quanto magis inter se perplexa coibant,
  20. tam magis expressere ea quae mare sidera solem
  21. lunamque efficerent et magni moenia mundi;
  22. omnia enim magis haec e levibus atque rutundis
  23. seminibus multoque minoribus sunt elementis
  24. quam tellus. ideo per rara foramina terrae
  25. partibus erumpens primus se sustulit aether
  26. ignifer et multos secum levis abstulit ignis,
  27. non alia longe ratione ac saepe videmus,
  28. aurea cum primum gemmantis rore per herbas
  29. matutina rubent radiati lumina solis
  30. exhalantque lacus nebulam fluviique perennes
  31. ipsaque ut inter dum tellus fumare videtur;
  32. omnia quae sursum cum conciliantur, in alto
  33. corpore concreto subtexunt nubila caelum.
  34. sic igitur tum se levis ac diffusilis aether
  35. corpore concreto circum datus undique saepsit
  36. et late diffusus in omnis undique partis
  37. omnia sic avido complexu cetera saepsit.
  38. hunc exordia sunt solis lunaeque secuta,
  39. interutrasque globi quorum vertuntur in auris;
  40. quae neque terra sibi adscivit nec maximus aether,
  41. quod neque tam fuerunt gravia ut depressa sederent,
  42. nec levia ut possent per summas labier oras,
  43. et tamen interutrasque ita sunt, ut corpora viva
  44. versent et partes ut mundi totius extent;
  45. quod genus in nobis quaedam licet in statione
  46. membra manere, tamen cum sint ea quae moveantur.
  47. his igitur rebus retractis terra repente,
  48. maxuma qua nunc se ponti plaga caerula tendit,
  49. succidit et salso suffudit gurgite fossas.
  50. inque dies quanto circum magis aetheris aestus
  51. et radii solis cogebant undique terram
  52. verberibus crebris extrema ad limina fartam
  53. in medio ut propulsa suo condensa coiret,
  54. tam magis expressus salsus de corpore sudor
  55. augebat mare manando camposque natantis,
  56. et tanto magis illa foras elapsa volabant
  57. corpora multa vaporis et altaque caeli
  58. densabant procul a terris fulgentia templa.
  59. sidebant campi, crescebant montibus altis
  60. ascensus; neque enim poterant subsidere saxa
  61. nec pariter tantundem omnes succumbere partis.
  62. Sic igitur terrae concreto corpore pondus
  63. constitit atque omnis mundi quasi limus in imum
  64. confluxit gravis et subsedit funditus ut faex;
  65. inde mare, inde , inde aether ignifer ipse
  66. corporibus liquidis sunt omnia pura relicta
  67. et leviora aliis alia, et liquidissimus aether
  68. atque levissimus super influit auras
  69. nec liquidum corpus turbantibus auris
  70. commiscet; sinit haec violentis omnia verti
  71. turbinibus, sinit incertis turbare procellis,
  72. ipse suos ignis certo fert impete labens.
  73. nam modice fluere atque uno posse aethera nisu
  74. significat Pontos, mare certo quod fluit aestu
  75. unum labendi conservans usque tenorem.
  76. Motibus astrorum nunc quae sit causa canamus.
  77. principio magnus caeli si vortitur orbis,
  78. ex utraque polum parti premere nobis
  79. dicendum est extraque tenere et claudere utrimque;
  80. inde alium supra fluere atque intendere eodem
  81. quo volvenda micant aeterni sidera mundi;
  82. aut alium supter, contra qui subvehat orbem,
  83. ut fluvios versare rotas atque austra videmus.
  84. est etiam quoque uti possit caelum omne manere
  85. in statione, tamen cum lucida signa ferantur,
  86. sive quod inclusi rapidi sunt aetheris aestus
  87. quaerentesque viam circum versantur et ignes
  88. passim per caeli volvunt summania templa,
  89. sive aliunde fluens alicunde extrinsecus
  90. versat agens ignis, sive ipsi serpere possunt,
  91. quo cuiusque cibus vocat atque invitat euntis,
  92. flammea per caelum pascentis corpora passim.
  93. nam quid in hoc mundo sit eorum ponere certum
  94. difficilest; sed quid possit fiatque per omne
  95. in variis mundis varia ratione creatis,
  96. id doceo plurisque sequor disponere causas,
  97. motibus astrorum quae possint esse per omne;
  98. e quibus una tamen sit et haec quoque causa necessest,
  99. quae vegeat motum signis; sed quae sit earum
  100. praecipere haud quaquamst pedetemptim progredientis.
  101. Terraque ut in media mundi regione quiescat,
  102. evanescere paulatim et decrescere pondus
  103. convenit atque aliam naturam supter habere
  104. ex ineunte aevo coniunctam atque uniter aptam
  105. partibus mundi, quibus insita vivit.
  106. propterea non est oneri neque deprimit auras,
  107. ut sua cuique homini nullo sunt pondere membra
  108. nec caput est oneri collo nec denique totum
  109. corporis in pedibus pondus sentimus inesse;
  110. at quae cumque foris veniunt inpostaque nobis
  111. pondera sunt laedunt, permulto saepe minora.
  112. usque adeo magni refert quid quaeque queat res.
  113. sic igitur tellus non est aliena repente
  114. allata atque auris aliunde obiecta alienis,
  115. sed pariter prima concepta ab origine mundi
  116. certaque pars eius, quasi nobis membra videntur.
  117. Praeterea grandi tonitru concussa repente
  118. terra supra quae se sunt concutit omnia motu;
  119. quod facere haut ulla posset ratione, nisi esset
  120. partibus mundi caeloque revincta;
  121. nam communibus inter se radicibus haerent
  122. ex ineunte aevo coniuncta atque uniter aucta.
  123. Nonne vides etiam quam magno pondere nobis
  124. sustineat corpus tenuissima vis animai,
  125. propterea quia tam coniuncta atque uniter apta est?
  126. Denique iam saltu pernici tollere corpus
  127. quid potis est nisi vis animae, quae membra gubernat?
  128. iamne vides quantum tenuis natura valere
  129. possit, ubi est coniuncta gravi cum corpore, ut
  130. coniunctus terris et nobis est animi vis?
  131. Nec nimio solis maior rota nec minor ardor
  132. esse potest, nostris quam sensibus esse videtur.
  133. nam quibus e spatiis cumque ignes lumina possunt
  134. adiicere et calidum membris adflare vaporem,
  135. nil magnis intervallis de corpore libant
  136. flammarum, nihil ad speciem est contractior ignis.
  137. proinde, calor quoniam solis lumenque profusum
  138. perveniunt nostros ad sensus et loca fulgent,
  139. forma quoque hinc solis debet filumque videri,
  140. nil adeo ut possis plus aut minus addere vere.
  141. perveniunt nostros ad sensus et loca fulgent
  142. lunaque sive notho fertur loca lumine lustrans,
  143. sive suam proprio iactat de corpore lucem,
  144. quidquid id est, nihilo fertur maiore figura
  145. quam, nostris oculis qua cernimus, esse videtur.
  146. nam prius omnia, quae longe semota tuemur
  147. per multum, specie confusa videntur
  148. quam minui filum. quapropter luna necesse est,
  149. quandoquidem claram speciem certamque figuram
  150. praebet, ut est oris extremis cumque notata,
  151. quanta quoquest, tanta hinc nobis videatur in alto.
  152. postremo quos cumque vides hinc aetheris ignes,
  153. scire licet perquam pauxillo posse minores
  154. esse vel exigua maioris parte brevique.
  155. quandoquidem quos cumque in terris cernimus ignes,
  156. dum tremor et clarus dum cernitur ardor eorum,
  157. perparvom quiddam inter dum mutare videntur
  158. alteram utram in partem filum, quo longius absunt.
  159. Illud item non est mirandum, qua ratione
  160. tantulus ille queat tantum sol mittere lumen,
  161. quod maria ac terras omnis caelumque rigando
  162. compleat et calido perfundat cuncta vapore.
  163. quanta quoquest tanta hinc nobis videatur in alto
  164. nam licet hinc mundi patefactum totius unum
  165. largifluum fontem scatere atque erumpere lumen,
  166. ex omni mundo quia sic elementa vaporis
  167. undique conveniunt et sic coniectus eorum
  168. confluit, ex uno capite hic ut profluat ardor.
  169. nonne vides etiam quam late parvus aquai
  170. prata riget fons inter dum campisque redundet?
  171. est etiam quoque uti non magno solis ab igni
  172. percipiat calidis fervoribus ardor,
  173. opportunus ita est si forte et idoneus ,
  174. ut queat accendi parvis ardoribus ictus;
  175. quod genus inter dum segetes stipulamque videmus
  176. accidere ex una scintilla incendia passim.
  177. forsitan et rosea sol alte lampade lucens
  178. possideat multum caecis fervoribus ignem
  179. circum se, nullo qui sit fulgore notatus,
  180. aestifer ut tantum radiorum exaugeat ictum.
  181. Nec ratio solis simplex et recta patescit,
  182. quo pacto aestivis e partibus aegocerotis
  183. brumalis adeat flexus atque inde revertens
  184. canceris ut vertat metas ad solstitialis,
  185. lunaque mensibus id spatium videatur obire,
  186. annua sol in quo consumit tempora cursu.
  187. non, inquam, simplex his rebus reddita causast.
  188. nam fieri vel cum primis id posse videtur,
  189. Democriti quod sancta viri sententia ponit,
  190. quanto quaeque magis sint terram sidera propter,
  191. tanto posse minus cum caeli turbine ferri;
  192. evanescere enim rapidas illius et acris
  193. imminui supter viris, ideoque relinqui
  194. paulatim solem cum posterioribus signis,
  195. inferior multo quod sit quam fervida signa.
  196. et magis hoc lunam: quanto demissior eius
  197. cursus abest procul a caelo terrisque propinquat,
  198. tanto posse minus cum signis tendere cursum.
  199. flaccidiore etiam quanto iam turbine fertur
  200. inferior quam sol, tanto magis omnia signa
  201. hanc adipiscuntur circum praeterque feruntur.
  202. propterea fit ut haec ad signum quodque reverti
  203. mobilius videatur, ad hanc quia signa revisunt.
  204. fit quoque ut e mundi transversis partibus
  205. alternis certo fluere alter tempore possit,
  206. qui queat aestivis solem detrudere signis
  207. brumalis usque ad flexus gelidumque rigorem,
  208. et qui reiciat gelidis a frigoris umbris
  209. aestiferas usque in partis et fervida signa.
  210. et ratione pari lunam stellasque putandumst,