De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. expertique sues saevos sunt mittere in hostis.
  2. et validos partim prae se misere leones
  3. cum doctoribus armatis saevisque magistris,
  4. qui moderarier his possent vinclisque tenere,
  5. ne quiquam, quoniam permixta caede calentes
  6. turbabant saevi nullo discrimine turmas,
  7. terrificas capitum quatientis undique cristas,
  8. nec poterant equites fremitu perterrita equorum
  9. pectora mulcere et frenis convertere in hostis.
  10. inritata leae iaciebant corpora saltu
  11. undique et adversum venientibus ora patebant
  12. et nec opinantis a tergo deripiebant
  13. deplexaeque dabant in terram volnere victos,
  14. morsibus adfixae validis atque unguibus uncis.
  15. iactabantque suos tauri pedibusque terebant
  16. et latera ac ventres hauribant supter equorum
  17. cornibus et terram minitanti mente ruebant.
  18. et validis socios caedebant dentibus apri
  19. tela infracta suo tinguentes sanguine saevi
  20. in se fracta suo tinguentes sanguine tela,
  21. permixtasque dabant equitum peditumque ruinas.
  22. nam transversa feros exibant dentis adactus
  23. iumenta aut pedibus ventos erecta petebant,
  24. ne quiquam, quoniam ab nervis succisa videres
  25. concidere atque gravi terram consternere casu.
  26. si quos ante domi domitos satis esse putabant,
  27. effervescere cernebant in rebus agundis
  28. volneribus clamore fuga terrore tumultu,
  29. nec poterant ullam partem redducere eorum;
  30. diffugiebat enim varium genus omne ferarum,
  31. ut nunc saepe boves Lucae ferro male mactae
  32. diffugiunt, fera facta suis cum multa dedere.
  33. Sed facere id non tam vincendi spe voluerunt;
  34. quam dare quod gemerent hostes, ipsique perire,
  35. qui numero diffidebant armisque vacabant,
  36. si fuit ut facerent. sed vix adducor ut ante
  37. non quierint animo praesentire atque videre,
  38. quam commune malum fieret foedumque, futurum.
  39. et magis id possis factum contendere in omni
  40. in variis mundis varia ratione creatis,
  41. quam certo atque uno terrarum quolibet orbi.
  42. Nexilis ante fuit vestis quam textile tegmen.
  43. textile post ferrumst, quia ferro tela paratur,
  44. nec ratione alia possunt tam levia gigni
  45. insilia ac fusi, radii, scapique sonantes.
  46. et facere ante viros lanam natura
  47. quam muliebre genus; nam longe praestat in arte
  48. et sollertius est multo genus omne virile;
  49. agricolae donec vitio vertere severi,
  50. ut muliebribus id manibus concedere vellent
  51. atque ipsi pariter durum sufferre laborem
  52. atque opere in duro durarent membra manusque.
  53. At specimen sationis et insitionis origo
  54. ipsa fuit rerum primum natura creatrix,
  55. arboribus quoniam bacae glandesque caducae
  56. tempestiva dabant pullorum examina supter;
  57. unde etiam libitumst stirpis committere ramis
  58. et nova defodere in terram virgulta per agros.
  59. inde aliam atque aliam culturam dulcis agelli
  60. temptabant fructusque feros mansuescere terra
  61. cernebant indulgendo blandeque colendo.
  62. inque dies magis in montem succedere silvas
  63. cogebant infraque locum concedere cultis,
  64. prata lacus rivos segetes vinetaque laeta
  65. collibus et campis ut haberent, atque olearum
  66. caerula distinguens inter plaga currere posset
  67. per tumulos et convallis camposque profusa;
  68. ut nunc esse vides vario distincta lepore
  69. omnia, quae pomis intersita dulcibus ornant
  70. arbustisque tenent felicibus opsita circum.
  71. At liquidas avium voces imitarier ore
  72. ante fuit multo quam levia carmina cantu
  73. concelebrare homines possent aurisque iuvare.
  74. et zephyri cava per calamorum sibila primum
  75. agrestis docuere cavas inflare cicutas.
  76. inde minutatim dulcis didicere querellas,
  77. tibia quas fundit digitis pulsata canentum,
  78. avia per nemora ac silvas saltusque reperta,
  79. per loca pastorum deserta atque otia dia.
  80. sic unum quicquid paulatim protrahit aetas
  81. in medium ratioque in luminis eruit oras.
  82. haec animos ollis mulcebant atque iuvabant
  83. cum satiate cibi; nam tum sunt omnia cordi.
  84. saepe itaque inter se prostrati in gramine molli
  85. propter aquae rivom sub ramis arboris altae.
  86. non magnis opibus iucunde corpora habebant,
  87. praesertim cum tempestas ridebat et anni
  88. tempora pingebant viridantis floribus herbas.
  89. tum ioca, tum sermo, tum dulces esse cachinni
  90. consuerant; agrestis enim tum musa vigebat.
  91. tum caput atque umeros plexis redimire coronis
  92. floribus et foliis lascivia laeta movebat,
  93. atque extra numerum procedere membra moventes
  94. duriter et duro terram pede pellere matrem;
  95. unde oriebantur risus dulcesque cachinni,