De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. volnera, quas lacrimas peperere minoribus nostris!
  2. nec pietas ullast velatum saepe videri
  3. vertier ad lapidem atque omnis accedere ad aras
  4. nec procumbere humi prostratum et pandere palmas
  5. ante deum delubra nec aras sanguine multo
  6. spargere quadrupedum nec votis nectere vota,
  7. sed mage pacata posse omnia mente tueri.
  8. nam cum suspicimus magni caelestia mundi
  9. templa super stellisque micantibus aethera fixum,
  10. et venit in mentem solis lunaeque viarum,
  11. tunc aliis oppressa malis in pectora cura
  12. illa quoque expergefactum caput erigere infit,
  13. ne quae forte deum nobis inmensa potestas
  14. sit, vario motu quae candida sidera verset;
  15. temptat enim dubiam mentem rationis egestas,
  16. ecquae nam fuerit mundi genitalis origo,
  17. et simul ecquae sit finis, quoad moenia mundi
  18. et taciti motus hunc possint ferre laborem,
  19. an divinitus aeterna donata salute
  20. perpetuo possint aevi labentia tractu
  21. inmensi validas aevi contemnere viris.
  22. praeterea cui non animus formidine divum
  23. contrahitur, cui non correpunt membra pavore,
  24. fulminis horribili cum plaga torrida tellus
  25. contremit et magnum percurrunt murmura caelum?
  26. non populi gentesque tremunt, regesque superbi
  27. corripiunt divum percussi membra timore,
  28. ne quod ob admissum foede dictumve superbe
  29. poenarum grave sit solvendi tempus adauctum?
  30. summa etiam cum vis violenti per mare venti
  31. induperatorem classis super aequora verrit
  32. cum validis pariter legionibus atque elephantis,
  33. non divom pacem votis adit ac prece quaesit
  34. ventorum pavidus paces animasque secundas?
  35. ne quiquam, quoniam violento turbine saepe
  36. correptus nihilo fertur minus ad vada leti.
  37. usque adeo res humanas vis abdita quaedam
  38. opterit et pulchros fascis saevasque secures
  39. proculcare ac ludibrio sibi habere videtur.
  40. denique sub pedibus tellus cum tota vacillat
  41. concussaeque cadunt urbes dubiaeque minantur,
  42. quid mirum si se temnunt mortalia saecla
  43. atque potestatis magnas mirasque relinquunt
  44. in rebus viris divum, quae cuncta gubernent?
  45. Quod super est, aes atque aurum ferrumque repertumst
  46. et simul argenti pondus plumbique potestas,
  47. ignis ubi ingentis silvas ardore cremarat
  48. montibus in magnis, seu caelo fulmine misso,
  49. sive quod inter se bellum silvestre gerentes
  50. hostibus intulerant ignem formidinis ergo,
  51. sive quod inducti terrae bonitate volebant
  52. pandere agros pinguis et pascua reddere rura,
  53. sive feras interficere et ditescere praeda;
  54. nam fovea atque igni prius est venarier ortum
  55. quam saepire plagis saltum canibusque ciere.
  56. quicquid id est, qua cumque e causa flammeus ardor
  57. horribili sonitu silvas exederat altis
  58. a radicibus et terram percoxerat igni,
  59. manabat venis ferventibus in loca terrae
  60. concava conveniens argenti rivus et auri,
  61. aeris item et plumbi. quae cum concreta videbant
  62. posterius claro in terra splendere colore,
  63. tollebant nitido capti levique lepore,
  64. et simili formata videbant esse figura
  65. atque lacunarum fuerant vestigia cuique.
  66. tum penetrabat eos posse haec liquefacta calore
  67. quamlibet in formam et faciem decurrere rerum,
  68. et prorsum quamvis in acuta ac tenvia posse
  69. mucronum duci fastigia procudendo,
  70. ut sibi tela parent silvasque ut caedere possint
  71. materiemque dolare et levia radere tigna
  72. et terebrare etiam ac pertundere perque forare.
  73. nec minus argento facere haec auroque parabant
  74. quam validi primum violentis viribus aeris,
  75. ne quiquam, quoniam cedebat victa potestas
  76. nec poterant pariter durum sufferre laborem.
  77. nam fuit in pretio magis aes aurumque iacebat
  78. propter inutilitatem hebeti mucrone retusum;
  79. nunc iacet aes, aurum in summum successit honorem.
  80. sic volvenda aetas commutat tempora rerum.
  81. quod fuit in pretio, fit nullo denique honore;
  82. porro aliud succedit et e contemptibus exit
  83. inque dies magis adpetitur floretque repertum
  84. laudibus et miro est mortalis inter honore.
  85. Nunc tibi quo pacto ferri natura reperta
  86. sit facilest ipsi per te cognoscere, Memmi.
  87. arma antiqua manus ungues dentesque fuerunt
  88. et lapides et item silvarum fragmina rami
  89. et flamma atque ignes, post quam sunt cognita primum.
  90. posterius ferri vis est aerisque reperta.
  91. et prior aeris erat quam ferri cognitus usus,
  92. quo facilis magis est natura et copia maior.
  93. aere solum terrae tractabant, aereque belli
  94. miscebant fluctus et vulnera vasta serebant
  95. et pecus atque agros adimebant; nam facile ollis
  96. omnia cedebant armatis nuda et inerma.
  97. inde minutatim processit ferreus ensis
  98. versaque in obprobrium species est falcis ahenae,
  99. et ferro coepere solum proscindere terrae
  100. exaequataque sunt creperi certamina belli.
  101. et prius est armatum in equi conscendere costas
  102. et moderarier hunc frenis dextraque vigere
  103. quam biiugo curru belli temptare pericla.
  104. et biiugo prius est quam bis coniungere binos
  105. et quam falciferos armatum escendere currus.
  106. inde boves Lucas turrito corpore, tetras,
  107. anguimanus, belli docuerunt volnera Poeni