De Rerum Natura
Lucretius
-
- per caelum volvi quia nox et luna videtur,
- luna dies et nox et noctis signa severa
- noctivagaeque faces caeli flammaeque volantes,
- nubila sol imbres nix venti fulmina grando
- et rapidi fremitus et murmura magna minarum.
- O genus infelix humanum, talia divis
- cum tribuit facta atque iras adiunxit acerbas!
- quantos tum gemitus ipsi sibi, quantaque nobis
- volnera, quas lacrimas peperere minoribus nostris!
- nec pietas ullast velatum saepe videri
- vertier ad lapidem atque omnis accedere ad aras
- nec procumbere humi prostratum et pandere palmas
- ante deum delubra nec aras sanguine multo
- spargere quadrupedum nec votis nectere vota,
- sed mage pacata posse omnia mente tueri.
- nam cum suspicimus magni caelestia mundi
- templa super stellisque micantibus aethera fixum,
- et venit in mentem solis lunaeque viarum,
- tunc aliis oppressa malis in pectora cura
- illa quoque expergefactum caput erigere infit,