De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. non ita iam possent caeli sub tegmine ferre,
  2. et Venus inminuit viris puerique parentum
  3. blanditiis facile ingenium fregere superbum.
  4. tunc et amicitiem coeperunt iungere aventes
  5. finitimi inter se nec laedere nec violari,
  6. et pueros commendarunt muliebreque saeclum,
  7. vocibus et gestu cum balbe significarent
  8. imbecillorum esse aequum misererier omnis.
  9. nec tamen omnimodis poterat concordia gigni,
  10. sed bona magnaque pars servabat foedera caste;
  11. aut genus humanum iam tum foret omne peremptum
  12. nec potuisset adhuc perducere saecla propago.
  13. At varios linguae sonitus natura subegit
  14. mittere et utilitas expressit nomina rerum,
  15. non alia longe ratione atque ipsa videtur
  16. protrahere ad gestum pueros infantia linguae,
  17. cum facit ut digito quae sint praesentia monstrent.