De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. utraque enim sunt in mellis commixta sapore;
  2. id quod iam supera tibi saepe ostendimus ante.
  3. Nunc age, quo pacto naris adiectus odoris
  4. tangat agam. primum res multas esse necessest
  5. unde fluens volvat varius se fluctus odorum,
  6. et fluere et mitti volgo spargique putandumst;
  7. verum aliis alius magis est animantibus aptus,
  8. dissimilis propter formas. ideoque per auras
  9. mellis apes quamvis longe ducuntur odore,
  10. volturiique cadaveribus; tum fissa ferarum
  11. ungula quo tulerit gressum promissa canum vis
  12. ducit, et humanum longe praesentit odorem
  13. Romulidarum arcis servator, candidus anser.
  14. sic aliis alius nidor datus ad sua quemque
  15. pabula ducit et a taetro resilire veneno
  16. cogit, eoque modo servantur saecla ferarum.
  17. Hic odor ipse igitur, naris qui cumque lacessit,
  18. est alio ut possit permitti longius alter;
  19. sed tamen haud quisquam tam longe fertur eorum
  20. quam sonitus, quam vox, mitto iam dicere quam res
  21. quae feriunt oculorum acies visumque lacessunt.
  22. errabundus enim tarde venit ac perit ante
  23. paulatim facilis distractus in auras;
  24. ex alto primum quia vix emittitur ex re;
  25. nam penitus fluere atque recedere rebus odores
  26. significat quod fracta magis redolere videntur
  27. omnia, quod contrita, quod igni conlabefacta.
  28. deinde videre licet maioribus esse creatum
  29. principiis quam vox, quoniam per saxea saepta
  30. non penetrat, qua vox volgo sonitusque feruntur.
  31. quare etiam quod olet non tam facile esse videbis
  32. investigare in qua sit regione locatum;
  33. refrigescit enim cunctando plaga per auras
  34. nec calida ad sensum decurrunt nuntia rerum.
  35. errant saepe canes itaque et vestigia quaerunt.
  36. Nec tamen hoc solis in odoribus atque saporum
  37. in generest, sed item species rerum atque colores
  38. non ita conveniunt ad sensus omnibus omnes,
  39. ut non sint aliis quaedam magis acria visu.
  40. quin etiam gallum noctem explaudentibus alis
  41. auroram clara consuetum voce vocare,
  42. noenu queunt rapidi contra constare leones
  43. inque tueri: ita continuo meminere fugai.
  44. ni mirum quia sunt gallorum in corpore quaedam
  45. semina, quae cum sunt oculis inmissa leonum,
  46. pupillas interfodiunt acremque dolorem
  47. praebent, ut nequeant contra durare feroces,
  48. cum tamen haec nostras acies nil laedere possint,
  49. aut quia non penetrant aut quod penetrantibus illis
  50. exitus ex oculis liber datur, in remorando
  51. laedere ne possint ex ulla lumina parte.
  52. Nunc age, quae moveant animum res accipe, et unde
  53. quae veniunt veniant in mentem percipe paucis.
  54. principio hoc dico, rerum simulacra vagari
  55. multa modis multis in cunctas undique partis
  56. tenvia, quae facile inter se iunguntur in auris,
  57. obvia cum veniunt, ut aranea bratteaque auri.
  58. quippe etenim multo magis haec sunt tenvia textu
  59. quam quae percipiunt oculos visumque lacessunt,
  60. corporis haec quoniam penetrant per rara cientque
  61. tenvem animi naturam intus sensumque lacessunt.
  62. Centauros itaque et Scyllarum membra videmus
  63. Cerbereasque canum facies simulacraque eorum
  64. quorum morte obita tellus amplectitur ossa;
  65. omnigenus quoniam passim simulacra feruntur,
  66. partim sponte sua quae fiunt in ipso,
  67. partim quae variis ab rebus cumque recedunt
  68. et quae confiunt ex horum facta figuris.
  69. nam certe ex vivo Centauri non fit imago,
  70. nulla fuit quoniam talis natura animata;
  71. verum ubi equi atque hominis casu convenit imago,
  72. haerescit facile extemplo, quod diximus ante,
  73. propter subtilem naturam et tenvia texta.
  74. cetera de genere hoc eadem ratione creantur.
  75. quae cum mobiliter summa levitate feruntur,
  76. ut prius ostendi, facile uno commovet ictu
  77. quae libet una animum nobis subtilis imago;
  78. tenvis enim mens est et mire mobilis ipsa.
  79. haec fieri ut memoro, facile hinc cognoscere possis.
  80. quatinus hoc simile est illi, quod mente videmus
  81. atque oculis, simili fieri ratione necessest.
  82. Nunc igitur docui quoniam me forte leonum
  83. cernere per simulacra, oculos quae cumque lacessunt,
  84. scire licet mentem simili ratione moveri
  85. per simulacra leonum et cetera quae videt aeque
  86. nec minus atque oculi, nisi quod mage tenvia cernit.
  87. nec ratione alia, cum somnus membra profudit,
  88. mens animi vigilat, nisi quod simulacra lacessunt
  89. haec eadem nostros animos quae cum vigilamus,
  90. usque adeo, certe ut videamur cernere eum quem
  91. rellicta vita iam mors et terra potitast.
  92. hoc ideo fieri cogit natura, quod omnes
  93. corporis offecti sensus per membra quiescunt
  94. nec possunt falsum veris convincere rebus.
  95. praeterea meminisse iacet languetque sopore,
  96. nec dissentit eum mortis letique potitum
  97. iam pridem, quem mens vivom se cernere credit.
  98. quod super est, non est mirum simulacra moveri
  99. bracchiaque in numerum iactare et cetera membra;
  100. nam fit ut in somnis facere hoc videatur imago.
  101. quippe, ubi prima perit alioque est altera nata
  102. inde statu, prior hic gestum mutasse videtur.
  103. scilicet id fieri celeri ratione putandumst:
  104. tanta est mobilitas et rerum copia tanta
  105. tantaque sensibili quovis est tempore in uno
  106. copia particularum, ut possit suppeditare.
  107. Multaque in his rebus quaeruntur multaque nobis
  108. clarandumst, plane si res exponere avemus.
  109. quaeritur in primis quare, quod cuique libido
  110. venerit, extemplo mens cogitet eius id ipsum.
  111. anne voluntatem nostram simulacra tuentur
  112. et simul ac volumus nobis occurrit imago,
  113. si mare, si terram cordist, si denique caelum?
  114. conventus hominum, pompam, convivia, pugnas,
  115. omnia sub verbone creat natura paratque?
  116. cum praesertim aliis eadem in regione locoque
  117. longe dissimilis animus res cogitet omnis.
  118. quid porro, in numerum procedere cum simulacra
  119. cernimus in somnis et mollia membra movere,
  120. mollia mobiliter cum alternis bracchia mittunt
  121. et repetunt oculis gestum pede convenienti?
  122. scilicet arte madent simulacra et docta vagantur,
  123. nocturno facere ut possint in tempore ludos.
  124. an magis illud erit verum? quia tempore in uno,
  125. cum sentimus, id est cum vox emittitur una,
  126. tempora multa latent, ratio quae comperit esse,
  127. propterea fit uti quovis in tempore quaeque
  128. praesto sint simulacra locis in quisque parata.
  129. tanta est mobilitas et rerum copia tanta.
  130. hoc ubi prima perit alioque est altera nata
  131. inde statu, prior hic gestum mutasse videtur.
  132. et quia tenvia sunt, nisi quae contendit, acute
  133. cernere non potis est animus; proinde omnia quae sunt
  134. praeterea pereunt, nisi quae ex sese ipse paravit.
  135. ipse parat sese porro speratque futurum
  136. ut videat quod consequitur rem quamque: fit ergo.
  137. nonne vides oculos etiam, cum tenvia quae sunt
  138. praeterea pereunt, nisi quae ex se ipse paravit
  139. cernere coeperunt, contendere se atque parare,
  140. nec sine eo fieri posse ut cernamus acute?
  141. et tamen in rebus quoque apertis noscere possis,
  142. si non advertas animum, proinde esse quasi omni
  143. tempore semotum fuerit longeque remotum.
  144. cur igitur mirumst, animus si cetera perdit
  145. praeter quam quibus est in rebus deditus ipse?
  146. deinde adopinamur de signis maxima parvis
  147. ac nos in fraudem induimus frustraminis ipsi.
  148. Fit quoque ut inter dum non suppeditetur imago
  149. eiusdem generis, sed femina quae fuit ante,
  150. in manibus vir uti factus videatur adesse,
  151. aut alia ex alia facies aetasque sequatur.
  152. quod ne miremur sopor atque oblivia curant.
  153. Illud in his rebus vitium vehementer
  154. effugere errorem vitareque praemetuenter,
  155. lumina ne facias oculorum clara creata,
  156. prospicere ut possimus, et ut proferre queamus
  157. proceros passus, ideo fastigia posse
  158. surarum ac feminum pedibus fundata plicari,
  159. bracchia tum porro validis ex apta lacertis
  160. esse manusque datas utraque ex parte ministras,
  161. ut facere ad vitam possemus quae foret usus.
  162. cetera de genere hoc inter quae cumque pretantur,
  163. omnia perversa praepostera sunt ratione,
  164. nil ideo quoniam natumst in corpore ut uti
  165. possemus, sed quod natumst id procreat usum.
  166. nec fuit ante videre oculorum lumina nata,
  167. nec dictis orare prius quam lingua creatast,
  168. sed potius longe linguae praecessit origo
  169. sermonem multoque creatae sunt prius aures
  170. quam sonus est auditus, et omnia denique membra
  171. ante fuere, ut opinor, eorum quam foret usus;
  172. haud igitur potuere utendi crescere causa.
  173. at contra conferre manu certamina pugnae
  174. et lacerare artus foedareque membra cruore
  175. ante fuit multo quam lucida tela volarent,
  176. et volnus vitare prius natura
  177. quam daret obiectum parmai laeva per artem.
  178. scilicet et fessum corpus mandare quieti
  179. multo antiquius est quam lecti mollia strata,
  180. et sedare sitim prius est quam pocula natum.
  181. haec igitur possunt utendi cognita causa
  182. credier, ex usu quae sunt vitaque reperta.
  183. illa quidem seorsum sunt omnia, quae prius ipsa
  184. nata dedere suae post notitiam utilitatis.
  185. quo genere in primis sensus et membra videmus;
  186. quare etiam atque etiam procul est ut credere possis
  187. utilitatis ob officium potuisse creari.
  188. Illud item non est mirandum, corporis ipsa
  189. quod natura cibum quaerit cuiusque animantis.
  190. quippe etenim fluere atque recedere corpora rebus
  191. multa modis multis docui, sed plurima debent
  192. ex animalibus; quae quia sunt exercita motu,
  193. multa per os exhalantur, cum languida anhelant,
  194. multaque per sudorem ex alto pressa feruntur.
  195. his igitur rebus rarescit corpus et omnis
  196. subruitur natura, dolor quam consequitur rem.
  197. propterea capitur cibus, ut suffulciat artus
  198. et recreet vires inter datus, atque patentem
  199. per membra ac venas ut amorem opturet edendi.
  200. umor item discedit in omnia quae loca cumque
  201. poscunt umorem; glomerataque multa vaporis
  202. corpora, quae stomacho praebent incendia nostro,
  203. dissupat adveniens liquor ac restinguit ut ignem,
  204. urere ne possit calor amplius aridus artus.
  205. sic igitur tibi anhela sitis de corpore nostro
  206. abluitur, sic expletur ieiuna cupido.
  207. Nunc qui fiat uti passus proferre queamus,
  208. cum volumus, quareque datum sit membra movere
  209. et quae res tantum hoc oneris protrudere nostri
  210. corporis insuerit, dicam: tu percipe dicta.