De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. utraque enim sunt in mellis commixta sapore;
  2. id quod iam supera tibi saepe ostendimus ante.
  3. Nunc age, quo pacto naris adiectus odoris
  4. tangat agam. primum res multas esse necessest
  5. unde fluens volvat varius se fluctus odorum,
  6. et fluere et mitti volgo spargique putandumst;
  7. verum aliis alius magis est animantibus aptus,
  8. dissimilis propter formas. ideoque per auras
  9. mellis apes quamvis longe ducuntur odore,
  10. volturiique cadaveribus; tum fissa ferarum
  11. ungula quo tulerit gressum promissa canum vis
  12. ducit, et humanum longe praesentit odorem
  13. Romulidarum arcis servator, candidus anser.
  14. sic aliis alius nidor datus ad sua quemque
  15. pabula ducit et a taetro resilire veneno
  16. cogit, eoque modo servantur saecla ferarum.
  17. Hic odor ipse igitur, naris qui cumque lacessit,
  18. est alio ut possit permitti longius alter;
  19. sed tamen haud quisquam tam longe fertur eorum
  20. quam sonitus, quam vox, mitto iam dicere quam res
  21. quae feriunt oculorum acies visumque lacessunt.
  22. errabundus enim tarde venit ac perit ante
  23. paulatim facilis distractus in auras;
  24. ex alto primum quia vix emittitur ex re;
  25. nam penitus fluere atque recedere rebus odores
  26. significat quod fracta magis redolere videntur
  27. omnia, quod contrita, quod igni conlabefacta.
  28. deinde videre licet maioribus esse creatum
  29. principiis quam vox, quoniam per saxea saepta
  30. non penetrat, qua vox volgo sonitusque feruntur.
  31. quare etiam quod olet non tam facile esse videbis
  32. investigare in qua sit regione locatum;
  33. refrigescit enim cunctando plaga per auras
  34. nec calida ad sensum decurrunt nuntia rerum.
  35. errant saepe canes itaque et vestigia quaerunt.
  36. Nec tamen hoc solis in odoribus atque saporum
  37. in generest, sed item species rerum atque colores
  38. non ita conveniunt ad sensus omnibus omnes,
  39. ut non sint aliis quaedam magis acria visu.
  40. quin etiam gallum noctem explaudentibus alis
  41. auroram clara consuetum voce vocare,
  42. noenu queunt rapidi contra constare leones
  43. inque tueri: ita continuo meminere fugai.
  44. ni mirum quia sunt gallorum in corpore quaedam
  45. semina, quae cum sunt oculis inmissa leonum,
  46. pupillas interfodiunt acremque dolorem
  47. praebent, ut nequeant contra durare feroces,
  48. cum tamen haec nostras acies nil laedere possint,
  49. aut quia non penetrant aut quod penetrantibus illis
  50. exitus ex oculis liber datur, in remorando
  51. laedere ne possint ex ulla lumina parte.
  52. Nunc age, quae moveant animum res accipe, et unde
  53. quae veniunt veniant in mentem percipe paucis.
  54. principio hoc dico, rerum simulacra vagari
  55. multa modis multis in cunctas undique partis
  56. tenvia, quae facile inter se iunguntur in auris,
  57. obvia cum veniunt, ut aranea bratteaque auri.
  58. quippe etenim multo magis haec sunt tenvia textu
  59. quam quae percipiunt oculos visumque lacessunt,
  60. corporis haec quoniam penetrant per rara cientque
  61. tenvem animi naturam intus sensumque lacessunt.
  62. Centauros itaque et Scyllarum membra videmus
  63. Cerbereasque canum facies simulacraque eorum
  64. quorum morte obita tellus amplectitur ossa;
  65. omnigenus quoniam passim simulacra feruntur,
  66. partim sponte sua quae fiunt in ipso,
  67. partim quae variis ab rebus cumque recedunt
  68. et quae confiunt ex horum facta figuris.
  69. nam certe ex vivo Centauri non fit imago,
  70. nulla fuit quoniam talis natura animata;
  71. verum ubi equi atque hominis casu convenit imago,
  72. haerescit facile extemplo, quod diximus ante,
  73. propter subtilem naturam et tenvia texta.
  74. cetera de genere hoc eadem ratione creantur.
  75. quae cum mobiliter summa levitate feruntur,
  76. ut prius ostendi, facile uno commovet ictu
  77. quae libet una animum nobis subtilis imago;
  78. tenvis enim mens est et mire mobilis ipsa.
  79. haec fieri ut memoro, facile hinc cognoscere possis.
  80. quatinus hoc simile est illi, quod mente videmus
  81. atque oculis, simili fieri ratione necessest.
  82. Nunc igitur docui quoniam me forte leonum
  83. cernere per simulacra, oculos quae cumque lacessunt,
  84. scire licet mentem simili ratione moveri
  85. per simulacra leonum et cetera quae videt aeque
  86. nec minus atque oculi, nisi quod mage tenvia cernit.
  87. nec ratione alia, cum somnus membra profudit,
  88. mens animi vigilat, nisi quod simulacra lacessunt
  89. haec eadem nostros animos quae cum vigilamus,
  90. usque adeo, certe ut videamur cernere eum quem
  91. rellicta vita iam mors et terra potitast.
  92. hoc ideo fieri cogit natura, quod omnes
  93. corporis offecti sensus per membra quiescunt
  94. nec possunt falsum veris convincere rebus.
  95. praeterea meminisse iacet languetque sopore,
  96. nec dissentit eum mortis letique potitum