De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. nec retinere semel conversum unius amore
  2. et servare sibi curam certumque dolorem;
  3. ulcus enim vivescit et inveterascit alendo
  4. inque dies gliscit furor atque aerumna gravescit,
  5. si non prima novis conturbes volnera plagis
  6. volgivagaque vagus Venere ante recentia cures
  7. aut alio possis animi traducere motus.
  8. Nec Veneris fructu caret is qui vitat amorem,
  9. sed potius quae sunt sine poena commoda sumit;
  10. nam certe purast sanis magis inde voluptas
  11. quam miseris; etenim potiundi tempore in ipso
  12. fluctuat incertis erroribus ardor amantum
  13. nec constat quid primum oculis manibusque fruantur.
  14. quod petiere, premunt arte faciuntque dolorem
  15. corporis et dentes inlidunt saepe labellis
  16. osculaque adfigunt, quia non est pura voluptas
  17. et stimuli subsunt, qui instigant laedere id ipsum,
  18. quod cumque est, rabies unde illaec germina surgunt.
  19. sed leviter poenas frangit Venus inter amorem
  20. blandaque refrenat morsus admixta voluptas.
  21. namque in eo spes est, unde est ardoris origo,
  22. restingui quoque posse ab eodem corpore flammam.
  23. quod fieri contra totum natura repugnat;
  24. unaque res haec est, cuius quam plurima habemus,
  25. tam magis ardescit dira cuppedine pectus.
  26. nam cibus atque umor membris adsumitur intus;
  27. quae quoniam certas possunt obsidere partis,
  28. hoc facile expletur laticum frugumque cupido.
  29. ex hominis vero facie pulchroque colore
  30. nil datur in corpus praeter simulacra fruendum
  31. tenvia; quae vento spes raptast saepe misella.
  32. ut bibere in somnis sitiens quom quaerit et umor
  33. non datur, ardorem qui membris stinguere possit,
  34. sed laticum simulacra petit frustraque laborat
  35. in medioque sitit torrenti flumine potans,
  36. sic in amore Venus simulacris ludit amantis,
  37. nec satiare queunt spectando corpora coram
  38. nec manibus quicquam teneris abradere membris
  39. possunt errantes incerti corpore toto.
  40. denique cum membris conlatis flore fruuntur
  41. aetatis, iam cum praesagit gaudia corpus
  42. atque in eost Venus ut muliebria conserat arva,
  43. adfigunt avide corpus iunguntque salivas
  44. oris et inspirant pressantes dentibus ora,
  45. ne quiquam, quoniam nihil inde abradere possunt
  46. nec penetrare et abire in corpus corpore toto;
  47. nam facere inter dum velle et certare videntur.
  48. usque adeo cupide in Veneris compagibus haerent,
  49. membra voluptatis dum vi labefacta liquescunt.