De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. macerat invidia ante oculos illum esse potentem,
  2. illum aspectari, claro qui incedit honore,
  3. ipsi se in tenebris volvi caenoque queruntur.
  4. intereunt partim statuarum et nominis ergo.
  5. et saepe usque adeo, mortis formidine, vitae
  6. percipit humanos odium lucisque videndae,
  7. ut sibi consciscant maerenti pectore letum
  8. obliti fontem curarum hunc esse timorem:
  9. hunc vexare pudorem, hunc vincula amicitiai
  10. rumpere et in summa pietate evertere suadet:
  11. nam iam saepe homines patriam carosque parentis
  12. prodiderunt vitare Acherusia templa petentes.
  13. nam vel uti pueri trepidant atque omnia caecis
  14. in tenebris metuunt, sic nos in luce timemus
  15. inter dum, nihilo quae sunt metuenda magis quam
  16. quae pueri in tenebris pavitant finguntque futura.
  17. hunc igitur terrorem animi tenebrasque necessest
  18. non radii solis neque lucida tela diei
  19. discutiant, sed naturae species ratioque.
  20. Primum animum dico, mentem quem saepe vocamus,