De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. unde cadavera rancenti iam viscere vermes
  2. expirant atque unde animantum copia tanta
  3. exos et exanguis tumidos perfluctuat artus?
  4. quod si forte animas extrinsecus insinuari?
  5. vermibus et privas in corpora posse venire
  6. credis nec reputas cur milia multa animarum
  7. conveniant unde una recesserit, hoc tamen est ut
  8. quaerendum videatur et in discrimen agendum,
  9. utrum tandem animae venentur semina quaeque
  10. vermiculorum ipsaeque sibi fabricentur ubi sint,
  11. an quasi corporibus perfectis insinuentur.
  12. at neque cur faciant ipsae quareve laborent
  13. dicere suppeditat. neque enim, sine corpore cum sunt,
  14. sollicitae volitant morbis alguque fameque;
  15. corpus enim magis his vitiis adfine laborat,
  16. et mala multa animus contage fungitur eius.
  17. sed tamen his esto quamvis facere utile corpus,
  18. cum subeant; at qua possint via nulla videtur.
  19. haut igitur faciunt animae sibi corpora et artus.
  20. nec tamen est ut qui cum perfectis insinuentur
  21. corporibus; neque enim poterunt suptiliter esse
  22. conexae neque consensu contagia fient.
  23. Denique cur acris violentia triste leonum
  24. seminium sequitur, volpes dolus, et fuga cervos?
  25. a patribus datur et a patrius pavor incitat artus,
  26. et iam cetera de genere hoc cur omnia membris
  27. ex ineunte aevo generascunt ingenioque,
  28. si non, certa suo quia semine seminioque
  29. vis animi pariter crescit cum corpore quoque?
  30. quod si inmortalis foret et mutare soleret
  31. corpora, permixtis animantes moribus essent,
  32. effugeret canis Hyrcano de semine saepe
  33. cornigeri incursum cervi tremeretque per auras
  34. accipiter fugiens veniente columba,
  35. desiperent homines, saperent fera saecla ferarum.
  36. illud enim falsa fertur ratione, quod aiunt
  37. inmortalem animam mutato corpore flecti;
  38. quod mutatur enim, dissolvitur, interit ergo;
  39. traiciuntur enim partes atque ordine migrant;
  40. quare dissolui quoque debent posse per artus,
  41. denique ut intereant una cum corpore cunctae.
  42. sin animas hominum dicent in corpora semper
  43. ire humana, tamen quaeram cur e sapienti
  44. stulta queat fieri, nec prudens sit puer ullus,
  45. si non, certa suo quia semine seminioque
  46. nec tam doctus equae pullus quam fortis equi vis.
  47. scilicet in tenero tenerascere corpore mentem
  48. confugient. quod si iam fit, fateare necessest
  49. mortalem esse animam, quoniam mutata per artus