De Rerum Natura
Lucretius
-
- commutare animum qui cumque adoritur et infit
- aut aliam quamvis naturam flectere quaerit.
- at neque transferri sibi partis nec tribui vult
- inmortale quod est quicquam neque defluere hilum;
- nam quod cumque suis mutatum finibus exit,
- continuo hoc mors est illius quod fuit ante.
- ergo animus sive aegrescit, mortalia signa
- mittit, uti docui, seu flectitur a medicina.
- usque adeo falsae rationi vera videtur
- res occurrere et effugium praecludere eunti
- ancipitique refutatu convincere falsum.
- Denique saepe hominem paulatim cernimus ire
- et membratim vitalem deperdere sensum;
- in pedibus primum digitos livescere et unguis,
- inde pedes et crura mori, post inde per artus
- ire alios tractim gelidi vestigia leti.
- scinditur atque animae haec quoniam natura nec uno
- tempore sincera existit, mortalis habendast.
- quod si forte putas ipsam se posse per artus
- introsum trahere et partis conducere in unum