De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. tum numero quoque concedunt et rara per artus
  2. dissita sunt, dum taxat ut hoc promittere possis,
  3. quantula prima queant nobis iniecta ciere
  4. corpora sensiferos motus in corpore, tanta
  5. intervalla tenere exordia prima animai.
  6. nam neque pulveris inter dum sentimus adhaesum
  7. corpore nec membris incussam sidere cretam,
  8. nec nebulam noctu neque arani tenvia fila
  9. obvia sentimus, quando obretimur euntes,
  10. nec supera caput eiusdem cecidisse vietam
  11. vestem nec plumas avium papposque volantis,
  12. qui nimia levitate cadunt plerumque gravatim,
  13. nec repentis itum cuiusvis cumque animantis
  14. sentimus nec priva pedum vestigia quaeque,
  15. corpore quae in nostro culices et cetera ponunt.
  16. usque adeo prius est in nobis multa ciendum
  17. quam primordia sentiscant concussa animai,
  18. semina corporibus nostris inmixta per artus,
  19. et quam in his intervallis tuditantia possint
  20. concursare coire et dissultare vicissim.
  21. Et magis est animus vitai claustra
  22. et dominantior ad vitam quam vis animai.
  23. nam sine mente animoque nequit residere per artus
  24. temporis exiguam partem pars ulla animai,
  25. sed comes insequitur facile et discedit in auras
  26. et gelidos artus in leti frigore linquit.
  27. at manet in vita cui mens animusque remansit,
  28. quamvis est circum caesis lacer undique membris;
  29. truncus adempta anima circum membrisque remota
  30. vivit et aetherias vitalis suscipit auras;
  31. si non omnimodis, at magna parte animai
  32. privatus, tamen in vita cunctatur et haeret;
  33. ut, lacerato oculo circum si pupula mansit
  34. incolumis, stat cernundi vivata potestas,
  35. dum modo ne totum corrumpas luminis orbem
  36. et circum caedas aciem solamque relinquas;
  37. id quoque enim sine pernicie non fiet eorum.
  38. at si tantula pars oculi media illa peresa est,
  39. occidit extemplo lumen tenebraeque secuntur,
  40. incolumis quamvis alioqui splendidus orbis.
  41. hoc anima atque animus vincti sunt foedere semper.
  42. Nunc age, nativos animantibus et mortalis
  43. esse animos animasque levis ut noscere possis,
  44. conquisita diu dulcique reperta labore
  45. digna tua pergam disponere carmina vita.
  46. tu fac utrumque uno subiungas nomine eorum
  47. atque animam verbi causa cum dicere pergam,
  48. mortalem esse docens, animum quoque dicere credas,
  49. qua tenus est unum inter se coniunctaque res est.