De Rerum Natura
Lucretius
-
- non ex omnibus omnino, quaecumque creant res
- sensilia, extemplo me gigni dicere sensus,
- sed magni referre ea primum quantula constent,
- sensile quae faciunt, et qua sint praedita forma,
- motibus ordinibus posituris denique quae sint.
- quarum nil rerum in lignis glaebisque videmus;
- et tamen haec, cum sunt quasi putrefacta per imbres,
- vermiculos pariunt, quia corpora materiai
- antiquis ex ordinibus permota nova re
- conciliantur ita ut debent animalia gigni.
- Deinde ex sensilibus qui sensile posse creari
- constituunt, porro ex aliis sentire sueti
- * * *
- mollia cum faciunt; nam sensus iungitur omnis
- visceribus nervis venis, quae cumque videmus
- mollia mortali consistere corpore creta.
- sed tamen esto iam posse haec aeterna manere;
- nempe tamen debent aut sensum partis habere
- aut similis totis animalibus esse putari.
- at nequeant per se partes sentire necesse est:
- namque animus sensus membrorum respuit omnis,
- nec manus a nobis potis est secreta neque ulla
- corporis omnino sensum pars sola tenere.
- linquitur ut totis animantibus adsimulentur,
- vitali ut possint consentire undique sensu.
- qui poterunt igitur rerum primordia dici
- et leti vitare vias, animalia cum sint,
- atque animalia sint mortalibus una eademque?
- quod tamen ut possint, at coetu concilioque
- nil facient praeter volgum turbamque animantum,
- scilicet ut nequeant homines armenta feraeque
- inter sese ullam rem gignere conveniundo.
- sic itidem quae sentimus sentire necessest.
- quod si forte suum dimittunt corpore sensum
- atque alium capiunt, quid opus fuit adtribui id quod
- detrahitur? tum praeterea, quod fudimus ante,
- quatinus in pullos animalis vertier ova
- cernimus alituum vermisque effervere terra,