De Rerum Natura
Lucretius
-
- praeterea nihil officiunt obstantque figurae
- dissimiles, quo quadratum minus omne sit extra;
- at varii rerum inpediunt prohibentque colores,
- quo minus esse uno possit res tota nitore.
- Tum porro quae ducit et inlicit ut tribuamus
- principiis rerum non numquam causa colores,
- occidit, ex albis quoniam non alba creantur,
- nec quae nigra cluent de nigris, sed variis ex.
- quippe etenim multo proclivius exorientur
- candida de nullo quam nigro nata colore
- aut alio quovis, qui contra pugnet et obstet.
- Praeterea quoniam nequeunt sine luce colores
- esse neque in lucem existunt primordia rerum,
- scire licet quam sint nullo velata colore;
- qualis enim caecis poterit color esse tenebris?
- lumine quin ipso mutatur propterea quod
- recta aut obliqua percussus luce refulget;
- pluma columbarum quo pacto in sole videtur,
- quae sita cervices circum collumque coronat;
- namque alias fit uti claro sit rubra pyropo,
- inter dum quodam sensu fit uti videatur
- inter caeruleum viridis miscere zmaragdos.
- caudaque pavonis, larga cum luce repleta est,
- consimili mutat ratione obversa colores;
- qui quoniam quodam gignuntur luminis ictu,
- scire licet, sine eo fieri non posse putandum est.
- Et quoniam plagae quoddam genus excipit in se
- pupula, cum sentire colorem dicitur album,
- atque aliud porro, nigrum cum et cetera sentit,
- nec refert ea quae tangas quo forte colore
- praedita sint, verum quali magis apta figura,
- scire licet nihil principiis opus esse colore,
- sed variis formis variantes edere tactus.
- Praeterea quoniam non certis certa figuris
- est natura coloris et omnia principiorum
- formamenta queunt in quovis esse nitore,
- cur ea quae constant ex illis non pariter sunt
- omnigenus perfusa coloribus in genere omni?
- conveniebat enim corvos quoque saepe volantis
- ex albis album pinnis iactare colorem
- et nigros fieri nigro de semine cycnos
- aut alio quovis uno varioque colore.
- Quin etiam quanto in partes res quaeque minutas
- distrahitur magis, hoc magis est ut cernere possis
- evanescere paulatim stinguique colorem;
- ut fit ubi in parvas partis discerpitur austrum:
- purpura poeniceusque color clarissimus multo,
- filatim cum distractum est, disperditur omnis;
- noscere ut hinc possis prius omnem efflare colorem
- particulas, quam discedant ad semina rerum.
- Postremo quoniam non omnia corpora vocem
- mittere concedis neque odorem, propterea fit
- ut non omnibus adtribuas sonitus et odores:
- sic oculis quoniam non omnia cernere quimus,
- scire licet quaedam tam constare orba colore
- quam sine odore ullo quaedam sonituque remota,