De Rerum Natura
Lucretius
-
- ingratos animos atque impia pectora volgi
- conterrere metu quae possint numine divae.
- ergo cum primum magnas invecta per urbis
- munificat tacita mortalis muta salute,
- aere atque argento sternunt iter omne viarum
- largifica stipe ditantes ninguntque rosarum
- floribus umbrantes matrem comitumque catervam.
- hic armata manus, Curetas nomine Grai
- quos memorant, Phrygias inter si forte catervas
- ludunt in numerumque exultant sanguine laeti
- terrificas capitum quatientes numine cristas,
- Dictaeos referunt Curetas, qui Iovis illum
- vagitum in Creta quondam occultasse feruntur,
- cum pueri circum puerum pernice chorea
- armat et in numerum pernice chorea
- armati in numerum pulsarent aeribus aera,
- ne Saturnus eum malis mandaret adeptus
- aeternumque daret matri sub pectore volnus.
- propterea magnam armati matrem comitantur,
- aut quia significant divam praedicere ut armis
- ac virtute velint patriam defendere terram
- praesidioque parent decorique parentibus esse.
- quae bene et eximie quamvis disposta ferantur,
- longe sunt tamen a vera ratione repulsa.
- omnis enim per se divom natura necessest
- inmortali aevo summa cum pace fruatur
- semota ab nostris rebus seiunctaque longe;
- nam privata dolore omni, privata periclis,
- ipsa suis pollens opibus, nihil indiga nostri,
- nec bene promeritis capitur neque tangitur ira.
- terra quidem vero caret omni tempore sensu,
- et quia multarum potitur primordia rerum,
- multa modis multis effert in lumina solis.
- hic siquis mare Neptunum Cereremque vocare
- constituet fruges et Bacchi nomine abuti
- mavolt quam laticis proprium proferre vocamen,
- concedamus ut hic terrarum dictitet orbem
- esse deum matrem, dum vera re tamen ipse
- religione animum turpi contingere parcat.
- Saepe itaque ex uno tondentes gramina campo
- lanigerae pecudes et equorum duellica proles
- buceriaeque greges eodem sub tegmine caeli
- ex unoque sitim sedantes flumine aquai
- dissimili vivont specie retinentque parentum
- naturam et mores generatim quaeque imitantur.
- tanta est in quovis genere herbae materiai
- dissimilis ratio, tanta est in flumine quoque.
- Hinc porro quamvis animantem ex omnibus unam
- ossa cruor venae calor umor viscera nervi
- constituunt, quae sunt porro distantia longe,
- dissimili perfecta figura principiorum.
- Tum porro quae cumque igni flammata cremantur.
- si nil praeterea, tamen haec in corpore tradunt,
- unde ignem iacere et lumen submittere possint
- scintillasque agere ac late differre favillam.
- cetera consimili mentis ratione peragrans
- invenies igitur multarum semina rerum
- corpore celare et varias cohibere figuras.
- Denique multa vides, quibus et color et sapor una
- reddita sunt cum odore in primis pleraque poma.
- haec igitur variis debent constare figuris;
- nidor enim penetrat qua fucus non it in artus,
- fucus item sorsum, sorsum sapor insinuatur
- sensibus; ut noscas primis differre figuris.
- dissimiles igitur formae glomeramen in unum
- conveniunt et res permixto semine constant.
- Quin etiam passim nostris in versibus ipsis
- multa elementa vides multis communia verbis,
- cum tamen inter se versus ac verba necesse est
- confiteare alia ex aliis constare elementis;
- non quo multa parum communis littera currat
- aut nulla inter se duo sint ex omnibus isdem,
- sed quia non volgo paria omnibus omnia constant.
- sic aliis in rebus item communia multa
- multarum rerum cum sint, primordia rerum
- dissimili tamen inter se consistere summa
- possunt; ut merito ex aliis constare feratur
- humanum genus et fruges arbustaque laeta.
- Nec tamen omnimodis conecti posse putandum est
- omnia; nam volgo fieri portenta videres,
- semiferas hominum species existere et altos
- inter dum ramos egigni corpore vivo
- multaque conecti terrestria membra marinis,
- tum flammam taetro spirantis ore Chimaeras
- pascere naturam per terras omniparentis.
- quorum nil fieri manifestum est, omnia quando
- seminibus certis certa genetrice creata
- conservare genus crescentia posse videmus.
- scilicet id certa fieri ratione necessust.
- nam sua cuique cibis ex omnibus intus in artus
- corpora discedunt conexaque convenientis
- efficiunt motus; at contra aliena videmus
- reicere in terras naturam, multaque caecis
- corporibus fugiunt e corpore percita plagis,
- quae neque conecti quoquam potuere neque intus
- vitalis motus consentire atque imitari.
- sed ne forte putes animalia sola teneri
- legibus his, quaedam ratio res terminat omnis
- nam vel uti tota natura dissimiles sunt
- inter se genitae res quaeque, ita quamque necessest
- dissimili constare figura principiorum;
- non quo multa parum simili sint praedita forma,
- sed quia non volgo paria omnibus omnia constant.
- semina cum porro distent, differre necessust
- intervalla vias conexus pondera plagas
- concursus motus; quae non animalia solum
- corpora seiungunt, sed terras ac mare totum
- secernunt caelumque a terris omne retentant.
- Nunc age dicta meo dulci quaesita labore
- percipe, ne forte haec albis ex alba rearis
- principiis esse, ante oculos quae candida cernis,
- aut ea quae nigrant nigro de semine nata;
- nive alium quemvis quae sunt inbuta colorem,
- propterea gerere hunc credas, quod materiai
- corpora consimili sint eius tincta colore;
- nullus enim color est omnino materiai
- corporibus, neque par rebus neque denique dispar.
- in quae corpora si nullus tibi forte videtur
- posse animi iniectus fieri, procul avius erras.
- nam cum caecigeni, solis qui lumina numquam
- dispexere, tamen cognoscant corpora tactu
- ex ineunte aevo nullo coniuncta colore,
- scire licet nostrae quoque menti corpora posse
- vorti in notitiam nullo circum lita fuco.
- denique nos ipsi caecis quaecumque tenebris
- tangimus, haud ullo sentimus tincta colore.
- Quod quoniam vinco fieri, nunc esse docebo.
- omnis enim color omnino mutatur in omnis;
- quod facere haud ullo debent primordia pacto;
- immutabile enim quiddam superare necessest,
- ne res ad nihilum redigantur funditus omnes;
- nam quod cumque suis mutatum finibus exit,
- continuo hoc mors est illius quod fuit ante.
- proinde colore cave contingas semina rerum,
- ne tibi res redeant ad nihilum funditus omnes.
- Praeterea si nulla coloris principiis est