De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. inter dum, nihilo quae sunt metuenda magis quam
  2. quae pueri in tenebris pavitant finguntque futura.
  3. hunc igitur terrorem animi tenebrasque necessest
  4. non radii solis neque lucida tela diei
  5. discutiant, sed naturae species ratioque.
  6. Nunc age, quo motu genitalia materiai
  7. corpora res varias gignant genitasque resolvant
  8. et qua vi facere id cogantur quaeque sit ollis
  9. reddita mobilitas magnum per inane meandi,
  10. expediam: tu te dictis praebere memento.
  11. nam certe non inter se stipata cohaeret
  12. materies, quoniam minui rem quamque videmus
  13. et quasi longinquo fluere omnia cernimus aevo
  14. ex oculisque vetustatem subducere nostris,
  15. cum tamen incolumis videatur summa manere
  16. propterea quia, quae decedunt corpora cuique,
  17. unde abeunt minuunt, quo venere augmine donant.
  18. illa senescere, at haec contra florescere cogunt,
  19. nec remorantur ibi. sic rerum summa novatur
  20. semper, et inter se mortales mutua vivunt.
  21. augescunt aliae gentes, aliae minuuntur,
  22. inque brevi spatio mutantur saecla animantum
  23. et quasi cursores vitai lampada tradunt.
  24. Si cessare putas rerum primordia posse
  25. cessandoque novos rerum progignere motus,
  26. avius a vera longe ratione vagaris.
  27. nam quoniam per inane vagantur, cuncta necessest
  28. aut gravitate sua ferri primordia rerum
  29. aut ictu forte alterius. nam cum cita saepe
  30. obvia conflixere, fit ut diversa repente
  31. dissiliant; neque enim mirum, durissima quae sint
  32. ponderibus solidis neque quicquam a tergibus obstet.
  33. et quo iactari magis omnia materiai
  34. corpora pervideas, reminiscere totius imum
  35. nil esse in summa, neque habere ubi corpora prima
  36. consistant, quoniam spatium sine fine modoquest