De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. materiae tanto in pelago turbaque aliena?
  2. non, ut opinor, habent rationem conciliandi:
  3. sed quasi naufragiis magnis multisque coortis
  4. disiactare solet magnum mare transtra cavernas
  5. antemnas prorem malos tonsasque natantis,
  6. per terrarum omnis oras fluitantia aplustra
  7. ut videantur et indicium mortalibus edant,
  8. infidi maris insidias virisque dolumque
  9. ut vitare velint, neve ullo tempore credant,
  10. subdola cum ridet placidi pellacia ponti,
  11. sic tibi si finita semel primordia quaedam
  12. constitues, aevom debebunt sparsa per omnem
  13. disiectare aestus diversi materiai,
  14. numquam in concilium ut possint compulsa coire
  15. nec remorari in concilio nec crescere adaucta;
  16. quorum utrumque palam fieri manifesta docet res,
  17. et res progigni et genitas procrescere posse.
  18. esse igitur genere in quovis primordia rerum
  19. infinita palam est, unde omnia suppeditantur.
  20. Nec superare queunt motus itaque exitiales
  21. perpetuo neque in aeternum sepelire salutem,
  22. nec porro rerum genitales auctificique
  23. motus perpetuo possunt servare creata.
  24. sic aequo geritur certamine principiorum
  25. ex infinito contractum tempore bellum.
  26. nunc hic nunc illic superant vitalia rerum
  27. et superantur item. miscetur funere vagor,
  28. quem pueri tollunt visentis luminis oras;
  29. nec nox ulla diem neque noctem aurora secutast,
  30. quae non audierit mixtos vagitibus aegris
  31. ploratus, mortis comites et funeris atri.
  32. Illud in his obsignatum quoque rebus habere
  33. convenit et memori mandatum mente tenere,
  34. nil esse, in promptu quorum natura videtur,
  35. quod genere ex uno consistat principiorum,
  36. nec quicquam quod non permixto semine constet.
  37. et quod cumque magis vis multas possidet in se
  38. atque potestates, ita plurima principiorum