De Rerum Natura
Lucretius
-
- nempe ubi eas partis unius corporis omnis,
- summa atque ima locans, transmutans dextera laevis,
- omnimodis expertus eris, quam quisque det ordo
- formai speciem totius corporis eius,
- quod super est, si forte voles variare figuras,
- addendum partis alias erit. inde sequetur,
- adsimili ratione alias ut postulet ordo,
- si tu forte voles etiam variare figuras.
- ergo formarum novitatem corporis augmen
- subsequitur. quare non est ut credere possis
- esse infinitis distantia semina formis,
- ne quaedam cogas inmani maximitate
- esse, supra quod iam docui non posse probari.
- iam tibi barbaricae vestes Meliboeaque fulgens
- purpura Thessalico concharum tacta colore,
- aurea pavonum ridenti imbuta lepore
- saecla novo rerum superata colore iacerent
- et contemptus odor smyrnae mellisque sapores,
- et cycnea mele Phoebeaque daedala chordis
- carmina consimili ratione oppressa silerent;
- namque aliis aliud praestantius exoreretur.
- cedere item retro possent in deteriores
- omnia sic partis, ut diximus in melioris;
- namque aliis aliud retro quoque taetrius esset
- naribus auribus atque oculis orisque sapori.
- quae quoniam non sunt, sed rebus reddita certa
- finis utrimque tenet summam, fateare necessest
- materiem quoque finitis differe figuris.
- denique ab ignibus ad gelidas hiemum usque pruinas
- finitumst retroque pari ratione remensumst.
- omnis enim calor ac frigus mediique tepores
- interutrasque iacent explentes ordine summam.
- ergo finita distant ratione creata,
- ancipiti quoniam mucroni utrimque notantur,
- hinc flammis illinc rigidis infesta pruinis.
- Quod quoniam docui, pergam conectere rem quae