De Rerum Natura
Lucretius
-
- at contra taetra absinthi natura ferique
- centauri foedo pertorquent ora sapore;
- ut facile agnoscas e levibus atque rutundis
- esse ea quae sensus iucunde tangere possunt,
- at contra quae amara atque aspera cumque videntur,
- haec magis hamatis inter se nexa teneri
- proptereaque solere vias rescindere nostris
- sensibus introituque suo perrumpere corpus.
- omnia postremo bona sensibus et mala tactu
- dissimili inter se pugnant perfecta figura;
- ne tu forte putes serrae stridentis acerbum
- horrorem constare elementis levibus aeque
- ac musaea mele, per chordas organici quae
- mobilibus digitis expergefacta figurant;
- neu simili penetrare putes primordia forma
- in nares hominum, cum taetra cadavera torrent,
- et cum scena croco Cilici perfusa recens est
- araque Panchaeos exhalat propter odores;
- neve bonos rerum simili constare colores
- semine constituas, oculos qui pascere possunt,
- et qui conpungunt aciem lacrimareque cogunt
- aut foeda specie foedi turpesque videntur.
- omnis enim, sensus quae mulcet cumque, tibi res
- haut sine principiali aliquo levore creatast;
- at contra quae cumque molesta atque aspera constat,
- non aliquo sine materiae squalore repertast.
- Sunt etiam quae iam nec levia iure putantur
- esse neque omnino flexis mucronibus unca,
- sed magis angellis paulum prostantibus, ut quae
- titillare magis sensus quam laedere possint,
- fecula iam quo de genere est inulaeque sapores.
- Denique iam calidos ignis gelidamque pruinam
- dissimili dentata modo conpungere sensus
- corporis, indicio nobis est tactus uterque.
- tactus enim, tactus, pro divum numina sancta,
- corporis est sensus, vel cum res extera sese
- insinuat, vel cum laedit quae in corpore natast
- aut iuvat egrediens genitalis per Veneris res,