De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. dissimili inter se quaedam volitare figura.
  2. Perfacile est animi ratione exsolvere nobis
  3. quare fulmineus multo penetralior ignis
  4. quam noster fluat e taedis terrestribus ortus;
  5. dicere enim possis caelestem fulminis ignem
  6. subtilem magis e parvis constare figuris
  7. atque ideo transire foramina quae nequit ignis
  8. noster hic e lignis ortus taedaque creatus.
  9. praeterea lumen per cornum transit, at imber
  10. respuitur. quare, nisi luminis illa minora
  11. corpora sunt quam de quibus est liquor almus aquarum?
  12. et quamvis subito per colum vina videmus
  13. perfluere, at contra tardum cunctatur olivom,
  14. aut quia ni mirum maioribus est elementis
  15. aut magis hamatis inter se perque plicatis,
  16. atque ideo fit uti non tam diducta repente
  17. inter se possint primordia singula quaeque
  18. singula per cuiusque foramina permanare.
  19. Huc accedit uti mellis lactisque liquores
  20. iucundo sensu linguae tractentur in ore;
  21. at contra taetra absinthi natura ferique
  22. centauri foedo pertorquent ora sapore;
  23. ut facile agnoscas e levibus atque rutundis
  24. esse ea quae sensus iucunde tangere possunt,
  25. at contra quae amara atque aspera cumque videntur,
  26. haec magis hamatis inter se nexa teneri
  27. proptereaque solere vias rescindere nostris
  28. sensibus introituque suo perrumpere corpus.
  29. omnia postremo bona sensibus et mala tactu
  30. dissimili inter se pugnant perfecta figura;
  31. ne tu forte putes serrae stridentis acerbum
  32. horrorem constare elementis levibus aeque
  33. ac musaea mele, per chordas organici quae
  34. mobilibus digitis expergefacta figurant;
  35. neu simili penetrare putes primordia forma
  36. in nares hominum, cum taetra cadavera torrent,