De Rerum Natura
Lucretius
-
- camporum complent belli simulacra cientes,
- fulgor ubi ad caelum se tollit totaque circum
- aere renidescit tellus supterque virum vi
- excitur pedibus sonitus clamoreque montes
- icti reiectant voces ad sidera mundi
- et circum volitant equites mediosque repente
- tramittunt valido quatientes impete campos;
- et tamen est quidam locus altis montibus, unde
- stare videntur et in campis consistere fulgor.
- Nunc age, iam deinceps cunctarum exordia rerum
- qualia sint et quam longe distantia formis,
- percipe, multigenis quam sint variata figuris;
- non quo multa parum simili sint praedita forma,
- sed quia non volgo paria omnibus omnia constant.
- nec mirum; nam cum sit eorum copia tanta,
- ut neque finis, uti docui, neque summa sit ulla,
- debent ni mirum non omnibus omnia prorsum
- esse pari filo similique adfecta figura.
- Praeterea genus humanum mutaeque natantes
- squamigerum pecudes et laeta armenta feraeque
- et variae volucres, laetantia quae loca aquarum
- concelebrant circum ripas fontisque lacusque,
- et quae pervolgant nemora avia pervolitantes,
- quorum unum quidvis generatim sumere perge;
- invenies tamen inter se differre figuris.
- nec ratione alia proles cognoscere matrem
- nec mater posset prolem; quod posse videmus
- nec minus atque homines inter se nota cluere.
- nam saepe ante deum vitulus delubra decora
- turicremas propter mactatus concidit aras
- sanguinis expirans calidum de pectore flumen;
- at mater viridis saltus orbata peragrans
- novit humi pedibus vestigia pressa bisulcis,
- omnia convisens oculis loca, si queat usquam
- conspicere amissum fetum, completque querellis
- frondiferum nemus adsistens et crebra revisit
- ad stabulum desiderio perfixa iuvenci,
- nec tenerae salices atque herbae rore vigentes