De Rerum Natura
Lucretius
-
- nec cum subsiliunt ignes ad tecta domorum
- et celeri flamma degustant tigna trabesque,
- sponte sua facere id sine vi subiecta putandum est.
- quod genus e nostro com missus corpore sanguis
- emicat exultans alte spargitque cruorem.
- nonne vides etiam quanta vi tigna trabesque
- respuat umor aquae? nam quo magis ursimus altum
- derecta et magna vi multi pressimus aegre,
- tam cupide sursum removet magis atque remittit,
- plus ut parte foras emergant exiliantque.
- nec tamen haec, quantum est in se, dubitamus, opinor,
- quin vacuum per inane deorsum cuncta ferantur.
- sic igitur debent flammae quoque posse per auras
- aeris expressae sursum succedere, quamquam
- pondera, quantum in se est, deorsum deducere pugnent.
- nocturnasque faces caeli sublime volantis
- nonne vides longos flammarum ducere tractus