De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. cum per inane meant vacuum nec res remoratur
  2. ulla foris atque ipsa suis e partibus unum,
  3. unum, in quem coepere, locum conixa feruntur,
  4. debent ni mirum praecellere mobilitate
  5. et multo citius ferri quam lumina solis
  6. multiplexque loci spatium transcurrere eodem
  7. tempore quo solis pervolgant fulgura caelum.
  8. * * *
  9. nec persectari primordia singula quaeque,
  10. ut videant qua quicque geratur cum ratione.
  11. At quidam contra haec, ignari materiai,
  12. naturam non posse deum sine numine reddunt
  13. tanto opere humanis rationibus atmoderate
  14. tempora mutare annorum frugesque creare
  15. et iam cetera, mortalis quae suadet adire
  16. ipsaque deducit dux vitae dia voluptas
  17. et res per Veneris blanditur saecla propagent,
  18. ne genus occidat humanum. quorum omnia causa
  19. constituisse deos cum fingunt, omnibus rebus
  20. magno opere a vera lapsi ratione videntur.
  21. nam quamvis rerum ignorem primordia quae sint,
  22. hoc tamen ex ipsis caeli rationibus ausim
  23. confirmare aliisque ex rebus reddere multis,
  24. nequaquam nobis divinitus esse creatam
  25. naturam mundi: tanta stat praedita culpa.
  26. quae tibi posterius, Memmi, faciemus aperta;
  27. nunc id quod super est de motibus expediemus.
  28. Nunc locus est, ut opinor, in his illud quoque rebus
  29. confirmare tibi, nullam rem posse sua vi
  30. corpoream sursum ferri sursumque meare.
  31. ne tibi dent in eo flammarum corpora frudem;
  32. sursus enim versus gignuntur et augmina sumunt
  33. et sursum nitidae fruges arbustaque crescunt,
  34. pondera, quantum in se est, cum deorsum cuncta ferantur.
  35. nec cum subsiliunt ignes ad tecta domorum
  36. et celeri flamma degustant tigna trabesque,
  37. sponte sua facere id sine vi subiecta putandum est.
  38. quod genus e nostro com missus corpore sanguis
  39. emicat exultans alte spargitque cruorem.
  40. nonne vides etiam quanta vi tigna trabesque
  41. respuat umor aquae? nam quo magis ursimus altum
  42. derecta et magna vi multi pressimus aegre,
  43. tam cupide sursum removet magis atque remittit,
  44. plus ut parte foras emergant exiliantque.
  45. nec tamen haec, quantum est in se, dubitamus, opinor,
  46. quin vacuum per inane deorsum cuncta ferantur.
  47. sic igitur debent flammae quoque posse per auras
  48. aeris expressae sursum succedere, quamquam
  49. pondera, quantum in se est, deorsum deducere pugnent.
  50. nocturnasque faces caeli sublime volantis
  51. nonne vides longos flammarum ducere tractus
  52. in quas cumque dedit partis natura meatum?
  53. non cadere in terras stellas et sidera cernis?
  54. sol etiam caeli de vertice dissipat omnis
  55. ardorem in partis et lumine conserit arva;
  56. in terras igitur quoque solis vergitur ardor.
  57. transversosque volare per imbris fulmina cernis,
  58. nunc hinc nunc illinc abrupti nubibus ignes
  59. concursant; cadit in terras vis flammea volgo.
  60. Illud in his quoque te rebus cognoscere avemus,
  61. corpora cum deorsum rectum per inane feruntur
  62. ponderibus propriis, incerto tempore ferme
  63. incertisque locis spatio depellere paulum,
  64. tantum quod momen mutatum dicere possis.
  65. quod nisi declinare solerent, omnia deorsum
  66. imbris uti guttae caderent per inane profundum
  67. nec foret offensus natus nec plaga creata
  68. principiis; ita nihil umquam natura creasset.
  69. Quod si forte aliquis credit graviora potesse
  70. corpora, quo citius rectum per inane feruntur,
  71. incidere ex supero levioribus atque ita plagas
  72. gignere, quae possint genitalis reddere motus,
  73. avius a vera longe ratione recedit.
  74. nam per aquas quae cumque cadunt atque aera rarum,
  75. haec pro ponderibus casus celerare necessest
  76. propterea quia corpus aquae naturaque tenvis
  77. aeris haud possunt aeque rem quamque morari,
  78. sed citius cedunt gravioribus exsuperata;