De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. et quasi proxima sunt ad viris principiorum,
  2. ictibus illorum caecis inpulsa cientur,
  3. ipsaque proporro paulo maiora lacessunt.
  4. sic a principiis ascendit motus et exit
  5. paulatim nostros ad sensus, ut moveantur
  6. illa quoque, in solis quae lumine cernere quimus
  7. nec quibus id faciant plagis apparet aperte.
  8. Nunc quae mobilitas sit reddita materiai
  9. corporibus, paucis licet hinc cognoscere, Memmi.
  10. primum aurora novo cum spargit lumine terras
  11. et variae volucres nemora avia pervolitantes
  12. aera per tenerum liquidis loca vocibus opplent,
  13. quam subito soleat sol ortus tempore tali
  14. convestire sua perfundens omnia luce,
  15. omnibus in promptu manifestumque esse videmus.
  16. at vapor is, quem sol mittit, lumenque serenum
  17. non per inane meat vacuum; quo tardius ire
  18. cogitur, aerias quasi dum diverberat undas;
  19. nec singillatim corpuscula quaeque vaporis
  20. sed complexa meant inter se conque globata;
  21. qua propter simul inter se retrahuntur et extra
  22. officiuntur, uti cogantur tardius ire.
  23. at quae sunt solida primordia simplicitate,
  24. cum per inane meant vacuum nec res remoratur
  25. ulla foris atque ipsa suis e partibus unum,
  26. unum, in quem coepere, locum conixa feruntur,
  27. debent ni mirum praecellere mobilitate
  28. et multo citius ferri quam lumina solis
  29. multiplexque loci spatium transcurrere eodem
  30. tempore quo solis pervolgant fulgura caelum.
  31. * * *
  32. nec persectari primordia singula quaeque,
  33. ut videant qua quicque geratur cum ratione.
  34. At quidam contra haec, ignari materiai,
  35. naturam non posse deum sine numine reddunt
  36. tanto opere humanis rationibus atmoderate
  37. tempora mutare annorum frugesque creare
  38. et iam cetera, mortalis quae suadet adire