De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. ipsa dedit dulcis fetus et pabula laeta;
  2. quae nunc vix nostro grandescunt aucta labore,
  3. conterimusque boves et viris agricolarum,
  4. conficimus ferrum vix arvis suppeditati:
  5. usque adeo parcunt fetus augentque laborem.
  6. iamque caput quassans grandis suspirat arator
  7. crebrius, in cassum magnos cecidisse labores,
  8. et cum tempora temporibus praesentia confert
  9. praeteritis, laudat fortunas saepe parentis.
  10. tristis item vetulae vitis sator atque vietae
  11. temporis incusat momen saeclumque fatigat,
  12. et crepat, antiquum genus ut pietate repletum
  13. perfacile angustis tolerarit finibus aevom,
  14. cum minor esset agri multo modus ante viritim;
  15. nec tenet omnia paulatim tabescere et ire
  16. ad capulum spatio aetatis defessa vetusto.
  1. E tenebris tantis tam clarum extollere lumen
  2. qui primus potuisti inlustrans commoda vitae,
  3. te sequor, o Graiae gentis decus, inque tuis nunc
  4. ficta pedum pono pressis vestigia signis,