De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. expuere ex animo rationem, sed magis acri
  2. iudicio perpende, et si tibi vera videntur,
  3. dede manus, aut, si falsum est, accingere contra.
  4. quaerit enim rationem animus, cum summa loci sit
  5. infinita foris haec extra moenia mundi,
  6. quid sit ibi porro, quo prospicere usque velit mens
  7. atque animi iactus liber quo pervolet ipse.
  8. Principio nobis in cunctas undique partis
  9. et latere ex utroque supra supterque per omne
  10. nulla est finis; uti docui, res ipsaque per se
  11. vociferatur, et elucet natura profundi.
  12. nullo iam pacto veri simile esse putandumst,
  13. undique cum vorsum spatium vacet infinitum
  14. seminaque innumero numero summaque profunda
  15. multimodis volitent aeterno percita motu,
  16. hunc unum terrarum orbem caelumque creatum,
  17. nil agere illa foris tot corpora materiai;
  18. cum praesertim hic sit natura factus et ipsa
  19. sponte sua forte offensando semina rerum
  20. multimodis temere in cassum frustraque coacta