De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. quid magis his rebus poterat mirabile dici,
  2. aut minus ante quod auderent fore credere gentes?
  3. nil, ut opinor; ita haec species miranda fuisset.
  4. quam tibi iam nemo fessus satiate videndi,
  5. suspicere in caeli dignatur lucida templa.
  6. desine qua propter novitate exterritus ipsa
  7. expuere ex animo rationem, sed magis acri
  8. iudicio perpende, et si tibi vera videntur,
  9. dede manus, aut, si falsum est, accingere contra.
  10. quaerit enim rationem animus, cum summa loci sit
  11. infinita foris haec extra moenia mundi,
  12. quid sit ibi porro, quo prospicere usque velit mens
  13. atque animi iactus liber quo pervolet ipse.
  14. Principio nobis in cunctas undique partis
  15. et latere ex utroque supra supterque per omne
  16. nulla est finis; uti docui, res ipsaque per se
  17. vociferatur, et elucet natura profundi.
  18. nullo iam pacto veri simile esse putandumst,
  19. undique cum vorsum spatium vacet infinitum
  20. seminaque innumero numero summaque profunda