De Rerum Natura
Lucretius
-
- finitumque foret, iam copia materiai
- undique ponderibus solidis confluxet ad imum
- nec res ulla geri sub caeli tegmine posset
- nec foret omnino caelum neque lumina solis,
- quippe ubi materies omnis cumulata iaceret
- ex infinito iam tempore subsidendo.
- at nunc ni mirum requies data principiorum
- corporibus nullast, quia nil est funditus imum,
- quo quasi confluere et sedes ubi ponere possint.
- semper in adsiduo motu res quaeque geruntur
- partibus in cunctis, infernaque suppeditantur
- ex infinito cita corpora materiai.
- Postremo ante oculos res rem finire videtur;
- aer dissaepit collis atque aera montes,
- terra mare et contra mare terras terminat omnis;
- omne quidem vero nihil est quod finiat extra.
- est igitur natura loci spatiumque profundi,