De Rerum Natura
Lucretius
-
- quod si facta foret silvis abscondita flamma,
- non possent ullum tempus celarier ignes,
- conficerent volgo silvas, arbusta cremarent.
- iamne vides igitur, paulo quod diximus ante,
- permagni referre eadem primordia saepe
- cum quibus et quali positura contineantur
- et quos inter se dent motus accipiantque,
- atque eadem paulo inter se mutata creare
- ignes et lignum? quo pacto verba quoque ipsa
- inter se paulo mutatis sunt elementis,
- cum ligna atque ignes distincta voce notemus.
- Denique iam quae cumque in rebus cernis apertis
- si fieri non posse putas, quin materiai
- corpora consimili natura praedita fingas,
- hac ratione tibi pereunt primordia rerum:
- fiet uti risu tremulo concussa cachinnent
- et lacrimis salsis umectent ora genasque.
- Nunc age, quod super est, cognosce et clarius audi.
- nec me animi fallit quam sint obscura; sed acri
- percussit thyrso laudis spes magna meum cor
- et simul incussit suavem mi in pectus amorem
- Musarum, quo nunc instinctus mente vigenti
- avia Pieridum peragro loca nullius ante
- trita solo. iuvat integros accedere fontis
- atque haurire iuvatque novos decerpere flores
- insignemque meo capiti petere inde coronam,