De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. et maestum simul ante aras adstare parentem
  2. sensit et hunc propter ferrum celare ministros
  3. aspectuque suo lacrimas effundere civis,
  4. muta metu terram genibus summissa petebat.
  5. nec miserae prodesse in tali tempore quibat,
  6. quod patrio princeps donarat nomine regem;
  7. nam sublata virum manibus tremibundaque ad aras
  8. deductast, non ut sollemni more sacrorum
  9. perfecto posset claro comitari Hymenaeo,
  10. sed casta inceste nubendi tempore in ipso
  11. hostia concideret mactatu maesta parentis,
  12. exitus ut classi felix faustusque daretur.
  13. tantum religio potuit suadere malorum.
  14. Tutemet a nobis iam quovis tempore vatum
  15. terriloquis victus dictis desciscere quaeres.
  16. quippe etenim quam multa tibi iam fingere possunt
  17. somnia, quae vitae rationes vertere possint
  18. fortunasque tuas omnis turbare timore!
  19. et merito; nam si certam finem esse viderent
  20. aerumnarum homines, aliqua ratione valerent
  21. religionibus atque minis obsistere vatum.
  22. nunc ratio nulla est restandi, nulla facultas,