De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. processit longe flammantia moenia mundi
  2. atque omne immensum peragravit mente animoque,
  3. unde refert nobis victor quid possit oriri,
  4. quid nequeat, finita potestas denique cuique
  5. qua nam sit ratione atque alte terminus haerens.
  6. quare religio pedibus subiecta vicissim
  7. opteritur, nos exaequat victoria caelo.
  8. Illud in his rebus vereor, ne forte rearis
  9. impia te rationis inire elementa viamque
  10. indugredi sceleris. quod contra saepius illa
  11. religio peperit scelerosa atque impia facta.
  12. Aulide quo pacto Triviai virginis aram
  13. Iphianassai turparunt sanguine foede
  14. ductores Danaum delecti, prima virorum.
  15. cui simul infula virgineos circum data comptus
  16. ex utraque pari malarum parte profusast,
  17. et maestum simul ante aras adstare parentem
  18. sensit et hunc propter ferrum celare ministros
  19. aspectuque suo lacrimas effundere civis,
  20. muta metu terram genibus summissa petebat.
  21. nec miserae prodesse in tali tempore quibat,
  22. quod patrio princeps donarat nomine regem;
  23. nam sublata virum manibus tremibundaque ad aras
  24. deductast, non ut sollemni more sacrorum
  25. perfecto posset claro comitari Hymenaeo,
  26. sed casta inceste nubendi tempore in ipso
  27. hostia concideret mactatu maesta parentis,
  28. exitus ut classi felix faustusque daretur.
  29. tantum religio potuit suadere malorum.
  30. Tutemet a nobis iam quovis tempore vatum
  31. terriloquis victus dictis desciscere quaeres.
  32. quippe etenim quam multa tibi iam fingere possunt
  33. somnia, quae vitae rationes vertere possint
  34. fortunasque tuas omnis turbare timore!
  35. et merito; nam si certam finem esse viderent
  36. aerumnarum homines, aliqua ratione valerent