De Rerum Natura
Lucretius
-
- et qui principium gignundis aera rebus
- constituere aut umorem qui cumque putarunt
- fingere res ipsum per se terramve creare
- omnia et in rerum naturas vertier omnis,
- magno opere a vero longe derrasse videntur.
- adde etiam qui conduplicant primordia rerum
- aera iungentes igni terramque liquori,
- et qui quattuor ex rebus posse omnia rentur
- ex igni terra atque anima procrescere et imbri.
- quorum Acragantinus cum primis Empedocles est,
- insula quem triquetris terrarum gessit in oris,
- quam fluitans circum magnis anfractibus aequor
- Ionium glaucis aspargit virus ab undis
- angustoque fretu rapidum mare dividit undis
- Aeoliae terrarum oras a finibus eius.
- hic est vasta Charybdis et hic Aetnaea minantur
- murmura flammarum rursum se colligere iras,
- faucibus eruptos iterum vis ut vomat ignis
- ad caelumque ferat flammai fulgura rursum.
- quae cum magna modis multis miranda videtur
- gentibus humanis regio visendaque fertur
- rebus opima bonis, multa munita virum vi,
- nil tamen hoc habuisse viro praeclarius in se
- nec sanctum magis et mirum carumque videtur.
- carmina quin etiam divini pectoris eius
- vociferantur et exponunt praeclara reperta,
- ut vix humana videatur stirpe creatus.
- Hic tamen et supra quos diximus inferiores
- partibus egregie multis multoque minores,
- quamquam multa bene ac divinitus invenientes
- ex adyto tam quam cordis responsa dedere
- sanctius et multo certa ratione magis quam
- Pythia quae tripodi a Phoebi lauroque profatur,
- principiis tamen in rerum fecere ruinas
- et graviter magni magno cecidere ibi casu.
- Primum quod motus exempto rebus inani