De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. continuo hoc mors est illius quod fuit ante.
  2. proinde aliquid superare necesse est incolume ollis,
  3. ne tibi res redeant ad nilum funditus omnes
  4. de nihiloque renata vigescat copia rerum.
  5. Nunc igitur quoniam certissima corpora quaedam
  6. sunt, quae conservant naturam semper eandem,
  7. quorum abitu aut aditu mutatoque ordine mutant
  8. naturam res et convertunt corpora sese,
  9. scire licet non esse haec ignea corpora rerum.
  10. nil referret enim quaedam decedere, abire
  11. atque alia adtribui mutarique ordine quaedam,
  12. si tamen ardoris naturam cuncta tenerent;
  13. ignis enim foret omnimodis quod cumque crearet.
  14. verum, ut opinor, itast: sunt quaedam corpora, quorum
  15. concursus motus ordo positura figurae
  16. efficiunt ignis mutatoque ordine mutant
  17. naturam neque sunt igni simulata neque ulli
  18. praeterea rei quae corpora mittere possit
  19. sensibus et nostros adiectu tangere tactus.
  20. dicere porro ignem res omnis esse neque ullam
  21. rem veram in numero rerum constare nisi ignem,
  22. quod facit hic idem, perdelirum esse videtur.
  23. nam contra sensus ab sensibus ipse repugnat
  24. et labefactat eos, unde omnia credita pendent,
  25. unde hic cognitus est ipsi quem nominat ignem;
  26. credit enim sensus ignem cognoscere vere,
  27. cetera non credit, quae nilo clara minus sunt.
  28. quod mihi cum vanum tum delirum esse videtur;
  29. quo referemus enim? quid nobis certius ipsis
  30. sensibus esse potest, qui vera ac falsa notemus?
  31. Praeterea quare quisquam magis omnia tollat
  32. et velit ardoris naturam linquere solam,
  33. quam neget esse ignis, aliam tamen esse relinquat?
  34. aequa videtur enim dementia dicere utrumque.
  35. Quapropter qui materiem rerum esse putarunt
  36. ignem atque ex igni summam consistere posse,