De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. Quapropter qui materiem rerum esse putarunt
  2. ignem atque ex igni summam consistere solo,
  3. magno opere a vera lapsi ratione videntur.
  4. Heraclitus init quorum dux proelia primus,
  5. clarus ob obscuram linguam magis inter inanis
  6. quamde gravis inter Graios, qui vera requirunt;
  7. omnia enim stolidi magis admirantur amantque,
  8. inversis quae sub verbis latitantia cernunt,
  9. veraque constituunt quae belle tangere possunt
  10. auris et lepido quae sunt fucata sonore.
  11. Nam cur tam variae res possent esse, requiro,
  12. ex uno si sunt igni puroque creatae?
  13. nil prodesset enim calidum denserier ignem
  14. nec rare fieri, si partes ignis eandem
  15. naturam quam totus habet super ignis haberent.
  16. acrior ardor enim conductis partibus esset,
  17. languidior porro disiectis disque supatis.
  18. amplius hoc fieri nihil est quod posse rearis
  19. talibus in causis, ne dum variantia rerum
  20. tanta queat densis rarisque ex ignibus esse.
  21. Id quoque: si faciant admixtum rebus inane,
  22. denseri poterunt ignes rarique relinqui;
  23. sed quia multa sibi cernunt contraria quae sint
  24. et fugitant in rebus inane relinquere purum,
  25. ardua dum metuunt, amittunt vera viai
  26. nec rursum cernunt exempto rebus inane
  27. omnia denseri fierique ex omnibus unum
  28. corpus, nil ab se quod possit mittere raptim,
  29. aestifer ignis uti lumen iacit atque vaporem,
  30. ut videas non e stipatis partibus esse.
  31. Quod si forte alia credunt ratione potesse
  32. ignis in coetu stingui mutareque corpus,
  33. scilicet ex nulla facere id si parte reparcent,
  34. occidet ad nihilum ni mirum funditus ardor
  35. omnis et e nihilo fient quae cumque creantur;
  36. nam quod cumque suis mutatum finibus exit,