De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. quae spatium pleno possint distinguere inane.
  2. haec neque dissolui plagis extrinsecus icta
  3. possunt nec porro penitus penetrata retexi
  4. nec ratione queunt alia temptata labare;
  5. id quod iam supra tibi paulo ostendimus ante.
  6. nam neque conlidi sine inani posse videtur
  7. quicquam nec frangi nec findi in bina secando
  8. nec capere umorem neque item manabile frigus
  9. nec penetralem ignem, quibus omnia conficiuntur.
  10. et quo quaeque magis cohibet res intus inane,
  11. tam magis his rebus penitus temptata labascit.
  12. ergo si solida ac sine inani corpora prima
  13. sunt ita uti docui, sint haec aeterna necessest.
  14. Praeterea nisi materies aeterna fuisset,
  15. antehac ad nihilum penitus res quaeque redissent
  16. de nihiloque renata forent quae cumque videmus.
  17. at quoniam supra docui nil posse creari
  18. de nihilo neque quod genitumst ad nil revocari,
  19. esse inmortali primordia corpore debent,
  20. dissolui quo quaeque supremo tempore possint,
  21. materies ut subpeditet rebus reparandis.
  22. sunt igitur solida primordia simplicitate
  23. nec ratione queunt alia servata per aevom
  24. ex infinito iam tempore res reparare.
  25. denique si nullam finem natura parasset
  26. frangendis rebus, iam corpora materiai
  27. usque redacta forent aevo frangente priore,
  28. ut nihil ex illis a certo tempore posset
  29. conceptum summum aetatis pervadere finem.
  30. nam quidvis citius dissolvi posse videmus
  31. quam rursus refici; qua propter longa diei
  32. infinita aetas ante acti temporis omnis
  33. quod fregisset adhuc disturbans dissoluensque,
  34. numquam relicuo reparari tempore posset.
  35. at nunc ni mirum frangendi reddita finis
  36. certa manet, quoniam refici rem quamque videmus