De Rerum Natura
Lucretius
-
- corporis in plumbo est, tantundem pendere par est,
- corporis officiumst quoniam premere omnia deorsum,
- contra autem natura manet sine pondere inanis.
- ergo quod magnumst aeque leviusque videtur,
- ni mirum plus esse sibi declarat inanis;
- at contra gravius plus in se corporis esse
- dedicat et multo vacui minus intus habere.
- est igitur ni mirum id quod ratione sagaci
- quaerimus, admixtum rebus, quod inane vocamus.
- Illud in his rebus ne te deducere vero
- possit, quod quidam fingunt, praecurrere cogor.
- cedere squamigeris latices nitentibus aiunt
- et liquidas aperire vias, quia post loca pisces
- linquant, quo possint cedentes confluere undae;
- sic alias quoque res inter se posse moveri
- et mutare locum, quamvis sint omnia plena.
- scilicet id falsa totum ratione receptumst.
- nam quo squamigeri poterunt procedere tandem,
- ni spatium dederint latices? concedere porro
- quo poterunt undae, cum pisces ire nequibunt?
- aut igitur motu privandumst corpora quaeque
- aut esse admixtum dicundumst rebus inane,
- unde initum primum capiat res quaeque movendi.
- Postremo duo de concursu corpora lata
- si cita dissiliant, nempe aer omne necessest,
- inter corpora quod fiat, possidat inane.
- is porro quamvis circum celerantibus auris
- confluat, haud poterit tamen uno tempore totum
- compleri spatium; nam primum quemque necessest
- occupet ille locum, deinde omnia possideantur.
- quod si forte aliquis, cum corpora dissiluere,
- tum putat id fieri quia se condenseat aer,
- errat; nam vacuum tum fit quod non fuit ante
- et repletur item vacuum quod constitit ante,
- nec tali ratione potest denserier aer
- nec, si iam posset, sine inani posset, opinor,