De Rerum Natura
Lucretius
-
- principium quoniam cedendi nulla daret res.
- at nunc per maria ac terras sublimaque caeli
- multa modis multis varia ratione moveri
- cernimus ante oculos, quae, si non esset inane,
- non tam sollicito motu privata carerent
- quam genita omnino nulla ratione fuissent,
- undique materies quoniam stipata quiesset.
- Praeterea quamvis solidae res esse putentur,
- hinc tamen esse licet raro cum corpore cernas.
- in saxis ac speluncis permanat aquarum
- liquidus umor et uberibus flent omnia guttis.
- dissipat in corpus sese cibus omne animantum;
- crescunt arbusta et fetus in tempore fundunt,
- quod cibus in totas usque ab radicibus imis
- per truncos ac per ramos diffunditur omnis.
- inter saepta meant voces et clausa domorum
- transvolitant, rigidum permanat frigus ad ossa.
- quod nisi inania sint, qua possent corpora quaeque
- transire, haud ulla fieri ratione videres.
- Denique cur alias aliis praestare videmus
- pondere res rebus nihilo maiore figura?
- nam si tantundemst in lanae glomere quantum
- corporis in plumbo est, tantundem pendere par est,
- corporis officiumst quoniam premere omnia deorsum,
- contra autem natura manet sine pondere inanis.
- ergo quod magnumst aeque leviusque videtur,
- ni mirum plus esse sibi declarat inanis;
- at contra gravius plus in se corporis esse
- dedicat et multo vacui minus intus habere.
- est igitur ni mirum id quod ratione sagaci
- quaerimus, admixtum rebus, quod inane vocamus.
- Illud in his rebus ne te deducere vero
- possit, quod quidam fingunt, praecurrere cogor.
- cedere squamigeris latices nitentibus aiunt
- et liquidas aperire vias, quia post loca pisces
- linquant, quo possint cedentes confluere undae;
- sic alias quoque res inter se posse moveri
- et mutare locum, quamvis sint omnia plena.
- scilicet id falsa totum ratione receptumst.
- nam quo squamigeri poterunt procedere tandem,
- ni spatium dederint latices? concedere porro
- quo poterunt undae, cum pisces ire nequibunt?
- aut igitur motu privandumst corpora quaeque
- aut esse admixtum dicundumst rebus inane,
- unde initum primum capiat res quaeque movendi.
- Postremo duo de concursu corpora lata
- si cita dissiliant, nempe aer omne necessest,
- inter corpora quod fiat, possidat inane.
- is porro quamvis circum celerantibus auris
- confluat, haud poterit tamen uno tempore totum
- compleri spatium; nam primum quemque necessest
- occupet ille locum, deinde omnia possideantur.
- quod si forte aliquis, cum corpora dissiluere,
- tum putat id fieri quia se condenseat aer,
- errat; nam vacuum tum fit quod non fuit ante
- et repletur item vacuum quod constitit ante,
- nec tali ratione potest denserier aer
- nec, si iam posset, sine inani posset, opinor,
- ipse in se trahere et partis conducere in unum.
- Qua propter, quamvis causando multa moreris,
- esse in rebus inane tamen fateare necessest.
- multaque praeterea tibi possum commemorando
- argumenta fidem dictis conradere nostris.
- verum animo satis haec vestigia parva sagaci
- sunt, per quae possis cognoscere cetera tute.
- namque canes ut montivagae persaepe ferai
- naribus inveniunt intectas fronde quietes,
- cum semel institerunt vestigia certa viai,
- sic alid ex alio per te tute ipse videre
- talibus in rebus poteris caecasque latebras
- insinuare omnis et verum protrahere inde.
- quod si pigraris paulumve recesseris ab re,
- hoc tibi de plano possum promittere, Memmi:
- usque adeo largos haustus e fontibus magnis
- lingua meo suavis diti de pectore fundet,
- ut verear ne tarda prius per membra senectus
- serpat et in nobis vitai claustra resolvat,
- quam tibi de quavis una re versibus omnis
- argumentorum sit copia missa per auris.
- Sed nunc ut repetam coeptum pertexere dictis,
- omnis ut est igitur per se natura duabus
- constitit in rebus; nam corpora sunt et inane,
- haec in quo sita sunt et qua diversa moventur.
- corpus enim per se communis dedicat esse
- sensus; cui nisi prima fides fundata valebit,
- haut erit occultis de rebus quo referentes
- confirmare animi quicquam ratione queamus.
- tum porro locus ac spatium, quod inane vocamus,
- si nullum foret, haut usquam sita corpora possent
- esse neque omnino quoquam diversa meare;
- id quod iam supera tibi paulo ostendimus ante.
- praeterea nihil est quod possis dicere ab omni
- corpore seiunctum secretumque esse ab inani,
- quod quasi tertia sit numero natura reperta.
- nam quod cumque erit, esse aliquid debebit id ipsum
- augmine vel grandi vel parvo denique, dum sit;
- cui si tactus erit quamvis levis exiguusque,
- corporis augebit numerum summamque sequetur;
- sin intactile erit, nulla de parte quod ullam
- rem prohibere queat per se transire meantem,
- scilicet hoc id erit, vacuum quod inane vocamus.
- Praeterea per se quod cumque erit, aut faciet quid
- aut aliis fungi debebit agentibus ipsum
- aut erit ut possint in eo res esse gerique.
- at facere et fungi sine corpore nulla potest res
- nec praebere locum porro nisi inane vacansque.
- ergo praeter inane et corpora tertia per se