De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. arboribus, crescunt ipsae fetuque gravantur.
  2. hinc alitur porro nostrum genus atque ferarum,
  3. hinc laetas urbes pueris florere videmus
  4. frondiferasque novis avibus canere undique silvas,
  5. hinc fessae pecudes pinguis per pabula laeta
  6. corpora deponunt et candens lacteus umor
  7. uberibus manat distentis, hinc nova proles
  8. artubus infirmis teneras lasciva per herbas
  9. ludit lacte mero mentes perculsa novellas.
  10. haud igitur penitus pereunt quaecumque videntur,
  11. quando alit ex alio reficit natura nec ullam
  12. rem gigni patitur nisi morte adiuta aliena.
  13. Nunc age, res quoniam docui non posse creari
  14. de nihilo neque item genitas ad nil revocari,
  15. ne qua forte tamen coeptes diffidere dictis,
  16. quod nequeunt oculis rerum primordia cerni,
  17. accipe praeterea quae corpora tute necessest
  18. confiteare esse in rebus nec posse videri.
  19. Principio venti vis verberat incita corpus
  20. ingentisque ruit navis et nubila differt,
  21. inter dum rapido percurrens turbine campos
  22. arboribus magnis sternit montisque supremos
  23. silvifragis vexat flabris: ita perfurit acri
  24. cum fremitu saevitque minaci murmure pontus.
  25. sunt igitur venti ni mirum corpora caeca,
  26. quae mare, quae terras, quae denique nubila caeli
  27. verrunt ac subito vexantia turbine raptant,
  28. nec ratione fluunt alia stragemque propagant
  29. et cum mollis aquae fertur natura repente
  30. flumine abundanti, quam largis imbribus auget
  31. montibus ex altis magnus decursus aquai
  32. fragmina coniciens silvarum arbustaque tota,
  33. nec validi possunt pontes venientis aquai
  34. vim subitam tolerare: ita magno turbidus imbri
  35. molibus incurrit validis cum viribus amnis,
  36. dat sonitu magno stragem volvitque sub undis