De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. postremo pereunt imbres, ubi eos pater aether
  2. in gremium matris terrai praecipitavit;
  3. at nitidae surgunt fruges ramique virescunt
  4. arboribus, crescunt ipsae fetuque gravantur.
  5. hinc alitur porro nostrum genus atque ferarum,
  6. hinc laetas urbes pueris florere videmus
  7. frondiferasque novis avibus canere undique silvas,
  8. hinc fessae pecudes pinguis per pabula laeta
  9. corpora deponunt et candens lacteus umor
  10. uberibus manat distentis, hinc nova proles
  11. artubus infirmis teneras lasciva per herbas
  12. ludit lacte mero mentes perculsa novellas.
  13. haud igitur penitus pereunt quaecumque videntur,
  14. quando alit ex alio reficit natura nec ullam
  15. rem gigni patitur nisi morte adiuta aliena.
  16. Nunc age, res quoniam docui non posse creari
  17. de nihilo neque item genitas ad nil revocari,
  18. ne qua forte tamen coeptes diffidere dictis,
  19. quod nequeunt oculis rerum primordia cerni,
  20. accipe praeterea quae corpora tute necessest
  21. confiteare esse in rebus nec posse videri.
  22. Principio venti vis verberat incita corpus
  23. ingentisque ruit navis et nubila differt,
  24. inter dum rapido percurrens turbine campos
  25. arboribus magnis sternit montisque supremos
  26. silvifragis vexat flabris: ita perfurit acri
  27. cum fremitu saevitque minaci murmure pontus.
  28. sunt igitur venti ni mirum corpora caeca,
  29. quae mare, quae terras, quae denique nubila caeli
  30. verrunt ac subito vexantia turbine raptant,
  31. nec ratione fluunt alia stragemque propagant
  32. et cum mollis aquae fertur natura repente
  33. flumine abundanti, quam largis imbribus auget
  34. montibus ex altis magnus decursus aquai
  35. fragmina coniciens silvarum arbustaque tota,
  36. nec validi possunt pontes venientis aquai
  37. vim subitam tolerare: ita magno turbidus imbri
  38. molibus incurrit validis cum viribus amnis,
  39. dat sonitu magno stragem volvitque sub undis
  40. grandia saxa, ruit qua quidquid fluctibus obstat.
  41. sic igitur debent venti quoque flamina ferri,
  42. quae vel uti validum cum flumen procubuere
  43. quam libet in partem, trudunt res ante ruuntque
  44. impetibus crebris, inter dum vertice torto
  45. corripiunt rapidique rotanti turbine portant.
  46. quare etiam atque etiam sunt venti corpora caeca,
  47. quandoquidem factis et moribus aemula magnis
  48. amnibus inveniuntur, aperto corpore qui sunt.
  49. Tum porro varios rerum sentimus odores
  50. nec tamen ad naris venientis cernimus umquam
  51. nec calidos aestus tuimur nec frigora quimus
  52. usurpare oculis nec voces cernere suemus;
  53. quae tamen omnia corporea constare necessest
  54. natura, quoniam sensus inpellere possunt;
  55. tangere enim et tangi, nisi corpus, nulla potest res.
  56. Denique fluctifrago suspensae in litore vestis
  57. uvescunt, eaedem dispansae in sole serescunt.
  58. at neque quo pacto persederit umor aquai
  59. visumst nec rursum quo pacto fugerit aestu.
  60. in parvas igitur partis dispergitur umor,
  61. quas oculi nulla possunt ratione videre.
  62. quin etiam multis solis redeuntibus annis
  63. anulus in digito subter tenuatur habendo,
  64. stilicidi casus lapidem cavat, uncus aratri
  65. ferreus occulte decrescit vomer in arvis,
  66. strataque iam volgi pedibus detrita viarum
  67. saxea conspicimus; tum portas propter aena
  68. signa manus dextras ostendunt adtenuari
  69. saepe salutantum tactu praeterque meantum.
  70. haec igitur minui, cum sint detrita, videmus.
  71. sed quae corpora decedant in tempore quoque,
  72. invida praeclusit speciem natura videndi.
  73. Postremo quae cumque dies naturaque rebus
  74. paulatim tribuit moderatim crescere cogens,
  75. nulla potest oculorum acies contenta tueri,
  76. nec porro quae cumque aevo macieque senescunt,
  77. nec, mare quae impendent, vesco sale saxa peresa
  78. quid quoque amittant in tempore cernere possis.
  79. corporibus caecis igitur natura gerit res.
  80. Nec tamen undique corporea stipata tenentur
  81. omnia natura; namque est in rebus inane.
  82. quod tibi cognosse in multis erit utile rebus
  83. nec sinet errantem dubitare et quaerere semper