De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. conficeret, nisi materies aeterna teneret,
  2. inter se nexus minus aut magis indupedita;
  3. tactus enim leti satis esset causa profecto,
  4. quippe ubi nulla forent aeterno corpore, quorum
  5. contextum vis deberet dissolvere quaeque.
  6. at nunc, inter se quia nexus principiorum
  7. dissimiles constant aeternaque materies est,
  8. incolumi remanent res corpore, dum satis acris
  9. vis obeat pro textura cuiusque reperta.
  10. haud igitur redit ad nihilum res ulla, sed omnes
  11. discidio redeunt in corpora materiai.
  12. postremo pereunt imbres, ubi eos pater aether
  13. in gremium matris terrai praecipitavit;
  14. at nitidae surgunt fruges ramique virescunt
  15. arboribus, crescunt ipsae fetuque gravantur.
  16. hinc alitur porro nostrum genus atque ferarum,
  17. hinc laetas urbes pueris florere videmus
  18. frondiferasque novis avibus canere undique silvas,
  19. hinc fessae pecudes pinguis per pabula laeta
  20. corpora deponunt et candens lacteus umor
  21. uberibus manat distentis, hinc nova proles
  22. artubus infirmis teneras lasciva per herbas
  23. ludit lacte mero mentes perculsa novellas.
  24. haud igitur penitus pereunt quaecumque videntur,
  25. quando alit ex alio reficit natura nec ullam
  26. rem gigni patitur nisi morte adiuta aliena.
  27. Nunc age, res quoniam docui non posse creari
  28. de nihilo neque item genitas ad nil revocari,
  29. ne qua forte tamen coeptes diffidere dictis,
  30. quod nequeunt oculis rerum primordia cerni,
  31. accipe praeterea quae corpora tute necessest
  32. confiteare esse in rebus nec posse videri.
  33. Principio venti vis verberat incita corpus
  34. ingentisque ruit navis et nubila differt,
  35. inter dum rapido percurrens turbine campos
  36. arboribus magnis sternit montisque supremos