De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. unde animale genus generatim in lumina vitae
  2. redducit Venus, aut redductum daedala tellus
  3. unde alit atque auget generatim pabula praebens?
  4. unde mare ingenuei fontes externaque longe
  5. flumina suppeditant? unde aether sidera pascit?
  6. omnia enim debet, mortali corpore quae sunt,
  7. infinita aetas consumpse ante acta diesque.
  8. quod si in eo spatio atque ante acta aetate fuere
  9. e quibus haec rerum consistit summa refecta,
  10. inmortali sunt natura praedita certe.
  11. haud igitur possunt ad nilum quaeque reverti.
  12. Denique res omnis eadem vis causaque volgo
  13. conficeret, nisi materies aeterna teneret,
  14. inter se nexus minus aut magis indupedita;
  15. tactus enim leti satis esset causa profecto,
  16. quippe ubi nulla forent aeterno corpore, quorum
  17. contextum vis deberet dissolvere quaeque.
  18. at nunc, inter se quia nexus principiorum
  19. dissimiles constant aeternaque materies est,
  20. incolumi remanent res corpore, dum satis acris
  21. vis obeat pro textura cuiusque reperta.
  22. haud igitur redit ad nihilum res ulla, sed omnes
  23. discidio redeunt in corpora materiai.
  24. postremo pereunt imbres, ubi eos pater aether
  25. in gremium matris terrai praecipitavit;
  26. at nitidae surgunt fruges ramique virescunt
  27. arboribus, crescunt ipsae fetuque gravantur.
  28. hinc alitur porro nostrum genus atque ferarum,
  29. hinc laetas urbes pueris florere videmus
  30. frondiferasque novis avibus canere undique silvas,
  31. hinc fessae pecudes pinguis per pabula laeta
  32. corpora deponunt et candens lacteus umor
  33. uberibus manat distentis, hinc nova proles
  34. artubus infirmis teneras lasciva per herbas
  35. ludit lacte mero mentes perculsa novellas.
  36. haud igitur penitus pereunt quaecumque videntur,
  37. quando alit ex alio reficit natura nec ullam
  38. rem gigni patitur nisi morte adiuta aliena.