De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. si penitus peremit consumens materiem omnem,
  2. unde animale genus generatim in lumina vitae
  3. redducit Venus, aut redductum daedala tellus
  4. unde alit atque auget generatim pabula praebens?
  5. unde mare ingenuei fontes externaque longe
  6. flumina suppeditant? unde aether sidera pascit?
  7. omnia enim debet, mortali corpore quae sunt,
  8. infinita aetas consumpse ante acta diesque.
  9. quod si in eo spatio atque ante acta aetate fuere
  10. e quibus haec rerum consistit summa refecta,
  11. inmortali sunt natura praedita certe.
  12. haud igitur possunt ad nilum quaeque reverti.
  13. Denique res omnis eadem vis causaque volgo
  14. conficeret, nisi materies aeterna teneret,
  15. inter se nexus minus aut magis indupedita;
  16. tactus enim leti satis esset causa profecto,
  17. quippe ubi nulla forent aeterno corpore, quorum
  18. contextum vis deberet dissolvere quaeque.
  19. at nunc, inter se quia nexus principiorum
  20. dissimiles constant aeternaque materies est,
  21. incolumi remanent res corpore, dum satis acris
  22. vis obeat pro textura cuiusque reperta.
  23. haud igitur redit ad nihilum res ulla, sed omnes
  24. discidio redeunt in corpora materiai.
  25. postremo pereunt imbres, ubi eos pater aether
  26. in gremium matris terrai praecipitavit;
  27. at nitidae surgunt fruges ramique virescunt
  28. arboribus, crescunt ipsae fetuque gravantur.
  29. hinc alitur porro nostrum genus atque ferarum,
  30. hinc laetas urbes pueris florere videmus
  31. frondiferasque novis avibus canere undique silvas,
  32. hinc fessae pecudes pinguis per pabula laeta
  33. corpora deponunt et candens lacteus umor
  34. uberibus manat distentis, hinc nova proles
  35. artubus infirmis teneras lasciva per herbas
  36. ludit lacte mero mentes perculsa novellas.
  37. haud igitur penitus pereunt quaecumque videntur,
  38. quando alit ex alio reficit natura nec ullam
  39. rem gigni patitur nisi morte adiuta aliena.
  40. Nunc age, res quoniam docui non posse creari
  41. de nihilo neque item genitas ad nil revocari,
  42. ne qua forte tamen coeptes diffidere dictis,
  43. quod nequeunt oculis rerum primordia cerni,
  44. accipe praeterea quae corpora tute necessest
  45. confiteare esse in rebus nec posse videri.
  46. Principio venti vis verberat incita corpus
  47. ingentisque ruit navis et nubila differt,
  48. inter dum rapido percurrens turbine campos
  49. arboribus magnis sternit montisque supremos
  50. silvifragis vexat flabris: ita perfurit acri
  51. cum fremitu saevitque minaci murmure pontus.
  52. sunt igitur venti ni mirum corpora caeca,
  53. quae mare, quae terras, quae denique nubila caeli
  54. verrunt ac subito vexantia turbine raptant,
  55. nec ratione fluunt alia stragemque propagant
  56. et cum mollis aquae fertur natura repente
  57. flumine abundanti, quam largis imbribus auget
  58. montibus ex altis magnus decursus aquai
  59. fragmina coniciens silvarum arbustaque tota,
  60. nec validi possunt pontes venientis aquai
  61. vim subitam tolerare: ita magno turbidus imbri
  62. molibus incurrit validis cum viribus amnis,
  63. dat sonitu magno stragem volvitque sub undis
  64. grandia saxa, ruit qua quidquid fluctibus obstat.
  65. sic igitur debent venti quoque flamina ferri,
  66. quae vel uti validum cum flumen procubuere
  67. quam libet in partem, trudunt res ante ruuntque
  68. impetibus crebris, inter dum vertice torto
  69. corripiunt rapidique rotanti turbine portant.
  70. quare etiam atque etiam sunt venti corpora caeca,
  71. quandoquidem factis et moribus aemula magnis
  72. amnibus inveniuntur, aperto corpore qui sunt.
  73. Tum porro varios rerum sentimus odores
  74. nec tamen ad naris venientis cernimus umquam
  75. nec calidos aestus tuimur nec frigora quimus