De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. fortunasque tuas omnis turbare timore!
  2. et merito; nam si certam finem esse viderent
  3. aerumnarum homines, aliqua ratione valerent
  4. religionibus atque minis obsistere vatum.
  5. nunc ratio nulla est restandi, nulla facultas,
  6. aeternas quoniam poenas in morte timendum.
  7. ignoratur enim quae sit natura animai,
  8. nata sit an contra nascentibus insinuetur
  9. et simul intereat nobiscum morte dirempta
  10. an tenebras Orci visat vastasque lacunas
  11. an pecudes alias divinitus insinuet se,
  12. Ennius ut noster cecinit, qui primus amoeno
  13. detulit ex Helicone perenni fronde coronam,
  14. per gentis Italas hominum quae clara clueret;
  15. etsi praeterea tamen esse Acherusia templa
  16. Ennius aeternis exponit versibus edens,
  17. quo neque permaneant animae neque corpora nostra,
  18. sed quaedam simulacra modis pallentia miris;
  19. unde sibi exortam semper florentis Homeri
  20. commemorat speciem lacrimas effundere salsas
  21. coepisse et rerum naturam expandere dictis.
  22. qua propter bene cum superis de rebus habenda
  23. nobis est ratio, solis lunaeque meatus
  24. qua fiant ratione, et qua vi quaeque gerantur
  25. in terris, tunc cum primis ratione sagaci
  26. unde anima atque animi constet natura videndum,
  27. et quae res nobis vigilantibus obvia mentes
  28. terrificet morbo adfectis somnoque sepultis,
  29. cernere uti videamur eos audireque coram,
  30. morte obita quorum tellus amplectitur ossa.
  31. Nec me animi fallit Graiorum obscura reperta
  32. difficile inlustrare Latinis versibus esse,
  33. multa novis verbis praesertim cum sit agendum
  34. propter egestatem linguae et rerum novitatem;
  35. sed tua me virtus tamen et sperata voluptas