De Rerum Natura
Lucretius
-
- sed quia multa modis multis mutata per omne
- ex infinito vexantur percita plagis,
- omne genus motus et coetus experiundo
- tandem deveniunt in talis disposituras,
- qualibus haec rerum consistit summa creata,
- et multos etiam magnos servata per annos
- ut semel in motus coniectast convenientis,
- efficit ut largis avidum mare fluminis undis
- integrent amnes et solis terra vapore
- fota novet fetus summissaque gens animantum
- floreat et vivant labentis aetheris ignes.
- quod nullo facerent pacto, nisi materiai
- ex infinito suboriri copia posset,
- unde amissa solent reparare in tempore quaeque.
- nam vel uti privata cibo natura animantum
- diffluit amittens corpus, sic omnia debent
- dissolui simul ac defecit suppeditare
- materies aliqua ratione aversa viai.
- nec plagae possunt extrinsecus undique summam
- conservare omnem, quae cumque est conciliata.
- cudere enim crebro possunt partemque morari,
- dum veniant aliae ac suppleri summa queatur;
- inter dum resilire tamen coguntur et una
- principiis rerum spatium tempusque fugai
- largiri, ut possint a coetu libera ferri.
- quare etiam atque etiam suboriri multa necessest,
- et tamen ut plagae quoque possint suppetere ipsae,
- infinita opus est vis undique materiai.
- Illud in his rebus longe fuge credere, Memmi,
- in medium summae quod dicunt omnia niti
- atque ideo mundi naturam stare sine ullis
- ictibus externis neque quoquam posse resolvi
- summa atque ima, quod in medium sint omnia nixa,
- ipsum si quicquam posse in se sistere credis,
- et quae pondera sunt sub terris omnia sursum
- nitier in terraque retro requiescere posta,
- ut per aquas quae nunc rerum simulacra videmus;
- et simili ratione animalia suppa vagari