De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. Aeneadum genetrix, hominum divomque voluptas,
  2. alma Venus, caeli subter labentia signa
  3. quae mare navigerum, quae terras frugiferentis
  4. concelebras, per te quoniam genus omne animantum
  5. concipitur visitque exortum lumina solis:
  6. te, dea, te fugiunt venti, te nubila caeli
  7. adventumque tuum, tibi suavis daedala tellus
  8. summittit flores, tibi rident aequora ponti
  9. placatumque nitet diffuso lumine caelum.
  10. nam simul ac species patefactast verna diei
  11. et reserata viget genitabilis aura favoni,
  12. aeriae primum volucris te, diva, tuumque
  13. significant initum perculsae corda tua vi.
  14. inde ferae pecudes persultant pabula laeta
  15. et rapidos tranant amnis: ita capta lepore
  16. te sequitur cupide quo quamque inducere pergis.
  17. denique per maria ac montis fluviosque rapacis
  18. frondiferasque domos avium camposque virentis
  19. omnibus incutiens blandum per pectora amorem
  20. efficis ut cupide generatim saecla propagent.
  21. quae quoniam rerum naturam sola gubernas
  22. nec sine te quicquam dias in luminis oras
  23. exoritur neque fit laetum neque amabile quicquam,
  24. te sociam studeo scribendis versibus esse,
  25. quos ego de rerum natura pangere conor
  26. Memmiadae nostro, quem tu, dea, tempore in omni
  27. omnibus ornatum voluisti excellere rebus.
  28. quo magis aeternum da dictis, diva, leporem.
  29. effice ut interea fera moenera militiai
  30. per maria ac terras omnis sopita quiescant;
  31. nam tu sola potes tranquilla pace iuvare
  32. mortalis, quoniam belli fera moenera Mavors
  33. armipotens regit, in gremium qui saepe tuum se
  34. reiicit aeterno devictus vulnere amoris,
  35. atque ita suspiciens tereti cervice reposta
  36. pascit amore avidos inhians in te, dea, visus
  37. eque tuo pendet resupini spiritus ore.
  38. hunc tu, diva, tuo recubantem corpore sancto
  39. circum fusa super, suavis ex ore loquellas
  40. funde petens placidam Romanis, incluta, pacem;
  41. nam neque nos agere hoc patriai tempore iniquo
  42. possumus aequo animo nec Memmi clara propago
  43. talibus in rebus communi desse saluti.
  44. omnis enim per se divum natura necessest
  45. immortali aevo summa cum pace fruatur
  46. semota ab nostris rebus seiunctaque longe;
  47. nam privata dolore omni, privata periclis,
  48. ipsa suis pollens opibus, nihil indiga nostri,
  49. nec bene promeritis capitur nec tangitur ira.
  50. Quod super est, vacuas auris animumque sagacem
  51. semotum a curis adhibe veram ad rationem,
  52. ne mea dona tibi studio disposta fideli,
  53. intellecta prius quam sint, contempta relinquas.
  54. nam tibi de summa caeli ratione deumque
  55. disserere incipiam et rerum primordia pandam,
  56. unde omnis natura creet res, auctet alatque,