De Divinatione

Cicero, Marcus Tullius

Cicero. M. Tullii Ciceronis De divinatione libri duo libri de fato quae manserunt. Mueller, C. F. W., editor. Leipzig: Teubner, 1915.

  1. Haec tardata diu species multumque morata
  2. Consule te tandem celsa est in sede locata,
  3. Atque una fixi ac signati temporis hora
  4. Iuppiter excelsa clarabat sceptra columna,
  5. Et clades patriae flamma ferroque parata
  6. Vocibus Allobrogum patribus populoque patebat.
  7. Rite igitur veteres, quorum monumenta tenetis,
  8. Qui populos urbisque modo ac virtute regebant,
  9. Rite etiam vestri, quorum pietasque fidesque
  10. Praestitit et longe vicit sapientia cunctos,
  11. Praecipue coluere vigenti numine divos.
  12. Haec adeo penitus cura videre sagaci,
  13. Otia qui studiis laeti tenuere decoris,
  1. Inque Academia umbrifera nitidoque Lyceo
  2. Fuderunt claras fecundi pectoris artis.
  3. E quibus ereptum primo iam a flore iuventae
    p.154
  4. Te patria in media virtutum mole locavit.
  5. Tu tamen anxiferas curas requiete relaxans,
  6. Quod patriae vacat, id studiis nobisque sacrasti.

    7. Tu igitur animum poteris inducere contra ea, quae a me disputantur de divinatione, dicere, qui et gesseris ea, quae gessisti, et ea, quae pronuntiavi, accuratissume scripseris?