Tusculanae Disputationes

Cicero, Marcus Tullius

Cicero. M. Tulli Ciceronis. Scripta Quae Manserunt Omnia. Pohlenz, M, editor. Leipzig: Teubner, 1918.

qui autem illam[*](illa ) maxume optatam et expetitam[*](expetitam Man. expeditam) securitatem— securitatem autem nunc appello[*](apello RV) vacuitatem aegritudinis, in qua vita[*](in qua vita inquinata K) beata posita est—habere quisquam potest, cui aut adsit aut adesse[*](adsit ut ad.V1 ) possit multitudo malorum? qui autem poterit esse celsus et erectus et ea, quae homini accidere possunt, omnia parva ducens, qualem sapientem esse volumus, nisi omnia sibi in se posita censebit? an Lacedaemonii Philippo[*](philosopho V1 ) minitante[*](minitante Bentl. militanti X minitanti sVrec (per anacoluthon def.Wo.)) per litteras se omnia quae conarentur prohibiturum quaesiverunt,[*](quesierunt V) num se esset etiam mori prohibiturus: vir is, quem quaerimus,[*](queris K1 ) non multo facilius tali animo reperietur[*](repperietur GR1 V) quam civitas universa? quid? ad hanc fortitudinem, de qua loquimur,[*](loquimur sV3 loquitur X) temperantia adiuncta, quae sit moderatrix omnium commotionum,[*](post commotionum add. addi potest V3 ) quid potest ad beate vivendum deesse ei, quem fortitudo ab aegritudine et a metu vindicet, temperantia cum[*](cum Lb. tum) a libidine avocet, tum insolenti alacritate gestire non sinat? haec efficere virtutem ostenderem, nisi superioribus diebus essent explicata.

Atque cum[*](atque cum edd. vett. at quicumque X atqui cum V3 s ) perturbationes[*](per turbationis ex -es R1 ) animi miseriam, sedationes autem vitam efficiant beatam, duplexque ratio perturbationis sit, quod[*](quod quae K) aegritudo et metus in malis opinatis, in bonorum autem errore laetitia gestiens libidoque versetur, quae omnia cum[*](quae Bentl. cum s cum omnia ea Sey. ) consilio et ratione[*](oratione K) pugnent, his tu tam gravibus concitationibus

p.424
tamque ipsis[*](tamque in ipsis G1 ) inter se dissentientibus[*](dissentientibus dissidentibus H) atque distractis quem vacuum solutum liberum videris, hunc dubitabis beatum dicere? atqui sapiens semper ita adfectus est; semper igitur sapiens beatus est.

Atque[*](atque sqq.St.fr.3,37 (cf. fin. 3, 27)) etiam omne bonum laetabile est; quod autem laetabile, id praedicandum et prae se ferendum;[*](et praeferendum Hs ) quod tale autem, id etiam gloriosum; si vero gloriosum, certe laudabile; quod laudabile autem, profecto etiam honestum;