de Finibus Bonorum et Malorum

Cicero, Marcus Tullius

Cicero. M. Tulli Ciceronis De finibus bonorum et malorum. Schiche, Theodor, editor. Leipzig: Teubner, 1915.

nobis Heracleotes ille Dionysius flagitiose descivisse videtur a Stoicis propter oculorum[*](oculorum g-|enu R (num legendum sit renum sec. Tusc. II 60 incertum est) ) dolorem. quasi[*](quasi Lamb. quis) vero hoc[*](hoc vero R) didicisset a Zenone, non dolere, cum doleret! illud audierat nec tamen didicerat, malum illud non esse, quia turpe non esset, et esse[*](et esse P. Man. et esset) ferendum viro.[*](viro dett. vero) hic si Peripateticus fuisset, permansisset, credo, in sententia, qui[*](qui BE qm (= quoniam) RV) dolorem malum dicunt esse, de asperitate autem eius fortiter ferenda praecipiunt eadem, quae Stoici. Et quidem Arcesilas tuus, etsi fuit in disserendo pertinacior, tamen noster fuit; erat enim Polemonis. is cum arderet podagrae doloribus visitassetque hominem Charmides[*](charmides BE carimdes R carneades V) Epicureus[*](Epicureus Mdv. epicurus) perfamiliaris et tristis exiret, Mane, quaeso, inquit, Charmide[*](carmide B carnide E carimde R carneades V)

p.203
noster; nihil illinc huc pervenit. ostendit pedes et pectus. ac tamen hic mallet non dolere.

Haec igitur est nostra ratio, quae tibi videtur inconstans, cum propter virtutis caelestem quandam et divinam tantamque praestantiam, ut, ubi virtus sit resque magnae et [*](add. Gz.(e cod. Spirensi ?)) summe laudabiles[*](laudabilesque RV) virtute gestae, ibi esse miseria et aerumna non possit, tamen labor possit, possit molestia,[*](labor possit possit molestia BE labor possit molestia R labor possit et molestia V) non dubitem dicere omnes sapientes esse semper[*](semper esse BE) beatos, sed tamen fieri posse, ut sit alius alio beatior. atqui iste locus est, Piso, tibi etiam atque etiam confirmandus, inquam; quem si tenueris, non modo meum Ciceronem, sed etiam me ipsum abducas licebit.

Tum Quintus: Mihi quidem, inquit, satis hoc confirmatum videtur, laetorque eam[*](laetorque eam Dav. letor quidem) philosophiam, cuius antea supellectilem pluris aestimabam quam possessiones reliquarum[*](reliquarum cum aliis Mdv.; reliquorum)—ita mihi dives videbatur, ut ab ea petere possem, quicquid in studiis nostris concupissem—, hanc igitur laetor etiam acutiorem repertam quam ceteras, quod quidam[*](quidam BE quidem RV) ei deesse dicebant.

Non quam[*](non quam BE numquam RV) nostram quidem, inquit Pomponius iocans; sed mehercule pergrata mihi oratio[*](mihi fuit oratio Mdv. ) tua. quae enim dici Latine posse non arbitrabar, ea dicta sunt a te verbis aptis nec minus plane quam dicuntur a Graecis.[*](verbis aptis nec minus plane quam dicuntur a Graecis Schue. nec minus plane verbis quam dicuntur a Graecis aptis BE nec minus plane quam dicuntur a Graecis verbis aptis RV (verba verbis aptis videntur adscripta fuisse in marg. et inde falso loco, in BE praeterea separatim, receptae) ) Sed tempus est, si videtur, et recta quidem ad me.[*](ad me a me ERV)

Quod cum ille dixisset et satis disputatum videretur, in oppidum ad Pomponium perreximus omnes.