Carmina

Catullus

Catullus, Gaius Valerius. Carmina. Merrill, Elmer Truesdell, editor. Boston: Ginn, 1893.

  1. saxea ut effigies bacchantis prospicit, eheu,
  2. prospicit et magnis curarum fluctuat undis,
  3. non flavo retinens subtilem vertice mitram,
  4. non contecta levi velatum pectus amictu,
  5. non tereti strophio lactentis vincta papillas,
  6. omnia quae toto delapsa e corpore passim
  7. ipsius ante pedes fluctus salis adludebant.
  8. sic neque tum mitrae neque tum fluitantis amictus
  9. illa vicem curans toto ex te pectore, Theseu,
  10. toto animo, tota pendebat perdita mente.
  11. ah misera, adsiduis quam luctibus exsternavit
  12. spinosas Erycina serens in pectore curas
  13. illa tempestate, ferox quo ex tempore Theseus
  14. egressus curvis e litoribus Piraei
  15. attigit iniusti regis Gortynia tecta.
  16. nam perhibent olim crudeli peste coactam
  17. Androgeoneae poenas exsolvere caedis
  18. electos iuvenes simul et decus innuptarum
  19. Cecropiam solitam esse dapem dare Minotauro.
  20. quis angusta malis cum moenia vexarentur,
  21. ipse suum Theseus pro caris corpus Athenis
  22. proicere optavit potius quam talia Cretam
  23. funera Cecropiae nec funera portarentur.
  24. atque ita nave levi nitens ac lenibus auris
  25. magnanimum ad Minoa venit sedesque superbas.
  26. hunc simul ac cupido conspexit lumine virgo
  27. regia, quam suavis exspirans castus odores
  28. lectulus in molli complexu matris alebat,
  29. quales Eurotae progignunt flumina myrtos
  30. aurave distinctos educit verna colores,
  31. non prius ex illo flagrantia declinavit
  32. lumina quam cuncto concepit corpore flammam
  33. funditus atque imis exarsit tota medullis.
  34. heu misere exagitans immiti corde furores,
  35. sancte puer, curis hominum qui gaudia misces,
  36. quaeque regis Golgos quaeque Idalium frondosum,
  37. qualibus incensam iactastis mente puellam
  38. fluctibus in flavo saepe hospite suspirantem!
  39. quantos illa tulit languenti corde timores,
  40. quanto saepe magis fulgore expalluit auri,
  41. cum saevum cupiens contra contendere monstrum
  42. aut mortem appeteret Theseus aut praemia laudis.
  43. non ingrata tamen frustra munuscula divis
  44. promittens tacito succendit vota labello.
  45. nam velut in summo quatientem bracchia Tauro
  46. quercum aut conigeram sudanti cortice pinum
  47. indomitus turbo contorquens flamine robur
  48. eruit (illa procul radicitus exturbata
  49. prona cadit, † lateque cum eius obvia frangens),
  50. sic domito saevum prostravit corpore Theseus
  51. nequiquam vanis iactantem cornua ventis.
  52. inde pedem sospes multa cum laude reflexit
  53. errabunda regens tenui vestigia filo,
  54. ne labyrintheis e flexibus egredientem
  55. tecti frustraretur inobservabilis error.
  56. sed quid ego a primo digressus carmine plura
  57. commemorem, ut linquens genitoris filia vultum,
  58. ut consanguineae complexum, ut denique matris,
  59. quae misera in gnata deperdita laetabatur,
  60. omnibus his Thesei dulcem praeoptarit amorem,
  61. aut ut vecta rati spumosa ad litora Diae
  62. venerit, aut ut eam devinctam lumina somno
  63. liquerit immemori discedens pectore coniunx?
  64. saepe illam perhibent ardenti corde furentem
  65. clarisonas imo fudisse ex pectore voces,
  66. ac tum praeruptos tristem conscendere montes
  67. unde aciem in pelagi vastos protenderet aestus,
  68. tum tremuli salis adversas procurrere in undas
  69. mollia nudatae tollentem tegmina surae,
  70. atque haec extremis maestam dixisse querelis,
  71. frigidulos udo singultus ore cientem:
  72. “sicine me patriis avectam, perfide, ab aris,
  73. perfide, deserto liquisti in litore, Theseu?
  74. sicine discedens neglecto numine divum
  75. immernor ah devota domum periuria portas?
  76. nullane res potuit crudelis flectere mentis
  77. consilium? tibi nulla fuit clementia praesto
  78. immite ut nostri vellet miserescere pectus?
  79. at non haec quondam blanda promissa dedisti
  80. voce mihi, non haec miserae sperare iubebas,
  81. sed conubia laeta, sed optatos hymenaeos:
  82. quae cuncta aerii discerpunt irrita venti.
  83. nunc iam nulla viro iuranti femina credat,
  84. nulla viri speret sermones esse fideles:
  85. quis dum aliquid cupiens animus praegestit apisci,
  86. nil metuunt iurare, nihil promittere parcunt:
  87. sed simul ac cupidae mentis satiata libido est,
  88. dicta nihil meminere, nihil periuria curant.
  89. certe ego te in medio versantem turbine leti