Carmina

Catullus

Catullus, Gaius Valerius. Carmina. Merrill, Elmer Truesdell, editor. Boston: Ginn, 1893.

  1. praecipitem sese scopulorum e vertice iecit
  2. amissum credens immiti Thesea fato.
  3. sic funesta domus ingressus tecta paterna
  4. morte ferox Theseus, qualem Minoidi luctu
  5. obtulerat mente immemori, talem ipse recepit.
  6. quae tum prospectans cedentem maesta carinam
  7. multiplices animo volvebat saucia curas.
  8. at parte ex alia florens volitabat Iacchus
  9. cum thiaso satyrorum et Nysigenis silenis
  10. te quaerens, Ariadna, tuoque incensus arnore.
  11. ---quae tum alacres passim lymphata mente furebant
  12. euhoe bacchantes, euhoe capita inflectentes.
  13. harum pars tecta quatiebant cuspide thyrsos,
  14. pars e divulso iactabant membra iuvenco,
  15. pars sese tortis serpentibus incingebant,
  16. pars obscura cavis celebrabant orgia cistis,
  17. orgia quae frustra cupiunt audire profani,
  18. plangebant aliae proceris tympana palmis
  19. aut tereti tenuis tinnitus aere ciebant,
  20. multis raucisonos efflabant cornua bombos
  21. barbaraque horribili stridebat tibia cantu.
  22. talibus amplifice vestis decorata figuris
  23. pulvinar complexa suo velabat amictu.
  24. quae postquam cupide spectando Thessala pubes
  25. expleta est, sanctis coepit decedere divis.
  26. hic, qualis flatu placidum mare matutino
  27. horrificans Zephyrus proclivas incitat undas
  28. aurora exoriente vagi sub limina solis,
  29. quae tarde primum clementi flamine pulsae
  30. procedunt, leviterque sonant plangore cachinni,
  31. post vento crescente magis magis increbescunt
  32. purpureaque procul nantes ab luce refulgent,
  33. sic tum vestibuli linquentes regia tecta
  34. ad se quisque vago passim pede discedebant.
  35. quorum post abitum princeps e vertice Peli
  36. advenit Chiron portans silvestria dona:
  37. nam quoscumque ferunt campi, quos Thessala magnis
  38. montibus ora creat, quos propter fluminis undas
  39. aura parit flores tepidi fecunda Favoni,
  40. hos indistinctis plexos tulit ipse corollis,
  41. quo permulsa domus iucundo risit odore.
  42. confestim Penios adest, viridantia Tempe,
  43. Tempe quae silvae cingunt super impendentes,
  44. naiasin linquens Doris celebranda choreis,
  45. non vacuus: namque ille tulit radicitus altas
  46. fagos ac recto proceras stipite laurus,
  47. non sine nutanti platano lentaque sorore
  48. flammati Phaethontis et aeria cupressu.
  49. haec circum sedes late contexta locavit,
  50. vestibulum ut molli velatum fronde vireret.
  51. post hunc consequitur sollerti corde Prometheus
  52. extenuata gerens veteris vestigia poenae
  53. quam quondam silici restrictus membra catena
  54. persolvit pendens e verticibus praeruptis.
  55. inde pater divum sancta cum coniuge natisque
  56. advenit, caelo te solum, Phoebe, relinquens
  57. unigenamque simul cultricem montibus Idri:
  58. Pelea nam tecum pariter soror adspernata est